sinnefaΣύννεφα πάλλευκα πλησίασαν τους πρόποδες του βουνού, μετά την καταρρακτώδη βροχή κι ήταν λες κι εγκλωβίστηκαν στη γήινη ατμόσφαιρα και χαμηλά συνομίλησαν για λίγο με το χώμα. Καπνός διαβήκαν απ’ τα λιβάδια και τα σπίτια, ουράνιοι υδρατμοί μοναδικής ομορφιάς καταδέχτηκαν να σκύψουν στ’ ανθρώπινα λημέρια κι ύστερα ανελήφθησαν στους αιθέρες πάλι, παρατηρητές του μόχθου και της ματαιότητας των γήινων πλασμάτων. Και τ’ άφησαν να στροβιλίζονται στον πεπερασμένο χρόνο τους.

Με εξωτερικό ερέθισμα αυτήν την εικόνα, κάπως έτσι σκέφτηκα και τους ανθρώπους του πνεύματος που εμφανίζονται αέρινα στη ζωή μας σε βροχερές συγκυρίες και φωτίζουν τα ταλαίπωρα μυαλά μας. Μας δείχνουν πως να ίπταται το πνεύμα, μας ξυπνούν από το λήθαργο της πεζής καθημερινότητας, αγγίζουν πτυχές της ψυχής άγνωστες.

Συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, ηθοποιοί και στοχαστές, ιερωμένοι και εκπαιδευτικοί έχουν κατακτήσει ανώτερα επίπεδα γνώσης και θέασης, μεταλαμπαδεύουν τη φλόγα τους ο καθένας από το μετερίζι του στον κόσμο που έχει ανοιχτά τα μάτια της ψυχής, κι έτσι ανεβαίνει η θερμοκρασία του νου, γίνεται ανθρωπινότερος ο ντουνιάς , πιο όμορφος, ειρηνικός κι αέρινος. Το μυαλό σεργιανάει σε μονοπάτια διαυγή κι ουράνια , δίκαια .

   Κι αν ο καθείς υποβάλλει τον εαυτό του σε καθημερινή ενδοσκόπηση, μια απόπειρα αυτογνωσίας για να γίνεται κάθε μέρα καλύτερος, κάθε μέρα ψηλότερος, κάθε μέρα να παλεύει με τους εσωτερικούς δυνάστες του, τις αδυναμίες , τα πάθη τις μικρότητές του, κάθε μέρα ν’ ανεβαίνει ένα σκαλοπάτι καλοσύνης, ανεκτικότητας, υπομονής κι αυτοβελτίωσης, τότε έρχεται η ώρα που ακολουθεί τα ανθρώπινα λευκά σύννεφα, δεν ανασαίνει χωρίς την αύρα τους, τυλίγεται στην εξαϋλωμένη γάζα τους,

κοινωνεί από το ακριβό νέκταρ τους. Κι εύχεται ποτέ ξανά η ζωή του να μη μείνει ανέφελη κι ανώφελη ξανά. –

Με ευγνωμοσύνη στους ανθρώπους που γέμισαν τη ζωή μας διάφανα σύννεφα και με τη πνοή τους φύσηξαν απαλά και γλυκά, για να ταξιδέψουμε πάνω τους .

                                                                                                             A.Π.

Προηγούμενο άρθροΑ & Β κλίση ουσιαστικών
Επόμενο άρθροΤι είναι το βιβλίο, το διάβασμα και η βιβλιοθήκη;
H Άννα Παπαγιαννάκη είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Από το 1995 έως σήμερα εργάστηκε στη δημόσια εκπαίδευση ως αναπληρώτρια καθηγήτρια σε γυμνάσια και λύκεια της Θεσσαλονίκης και της Δράμας, απασχολήθηκε σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης ως φιλόλογος σε μαθήματα ειδικότητάς της, ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων στη ΝΕΛΕ, στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ και στο πρόγραμμα του ΑΠΘ , ΔΙΑΠΟΛΙΣ Πράξη 2 «Εκπαίδευση αλλοδαπών και παλιννοστούντων μαθητών». Διαθέτει πλούσια επιμόρφωση στη διαπολιτισμική εκπαίδευση και στην εκπαίδευση ενηλίκων, γνωρίζει αγγλικά και γαλλικά, ενώ στα ενδιαφέροντά της εμπίπτουν το θέατρο, η δημιουργική γραφή κι η λογοτεχνία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.