Γλωσσικά υποθέματα: Σημεία στίξης-Πώς προέκυψαν;

Γλωσσικά υποθέματα: Σημεία στίξης-Πώς προέκυψαν;

Γλωσσικά υποθέματα: Σημεία στίξης-Πώς προέκυψαν;

H αρχαία ελληνική γραφή ως τον 8ο αι. ήταν συνεχόμενη, κεφαλαιογράμματη, χωρις στίξη.

Η εισαγωγή τους λέγεται ότι σχετίζεται με το αρχαίο θέατρο (5ος αι.), όπου οι υποκριτές έπρεπε να ξέρουν πότε θα κάνουν παύσεις και πού θα χρωματίσουν ανάλογα τη φωνή τους, έτσι υιοθετήθηκε ένα σύστημα συμβόλων, για διευκόλυνση των υποκριτών.

Αρχικά χρησιμοποιήθηκε η στιγμή/τελεία (.), που σηματοδοτούσε το τέλος περιόδων, η μεσοστιγμή -άνω τελεία (•) που οριοθετούσε ένα μικρότερο τμήμα (κῶλον), και η υποστιγμή (.), ο προάγγελος του κόμματος.


Επίσημα η παγίωση των σημείων στίξης έγινε από τον φιλόλογο Αριστοφάνη τον Βυζάντιο, (3ος αι. π.Χ.), που εργάστηκε σχολαστικά στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας και κατάφερε να εφαρμόσει τόνους και πνεύματα, για να διαχωρίσει ομόγραφους τύπους και παράλληλα πρόσθεσε τα σημεία στίξης.

Χωρίζονται σε δυο ομάδες:

Α συντακτικά ή παυστικά: συμβάλλουν στην κατανόηση του νοήματος, διακρίνοντας τις ενότητες.
Β σχολιαστικά: (ερωτηματικό, θαυμαστικό, αποσιωπητικά)
Αναδεικνύουν τη διάθεση και τη στάση του πομπού-αφηγητή στο κείμενο (επιτονικές διακυμάνσεις)

 

https://www.facebook.com/manolis.manos.311/
Ελένη Μουτάφη
Η Ελένη Μουτάφη είναι φιλόλογος στο 2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά

Η Ελένη Μουτάφη είναι φιλόλογος στο 2ο Γυμνάσιο Λαγκαδά

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.