Κριτική θεώρηση

Νοέ
28

Αν έλειπαν τα βιβλία…

Του Νίκου Τσούλια

Στην Ιστορία δεν υπάρχουν τα «αν». Η Ιστορία διαβαίνει πάντα έναν δρόμο και δεν ξέρουμε κανέναν άλλο δρόμο πέραν τούτου. Η γραφή της Ιστορίας είναι οριστική και αμετάκλητη, και είναι καλύτερα έτσι. Έχουμε ποτέ φανταστεί ποια θα ήταν η εικόνα της πραγματικότητας αν κάθε φορά η ροή της ιστορίας ήταν υπό αναθεώρηση;

Αλλά η σκέψη μας είναι πάντα απόλυτα ελεύθερη. Μπορεί να σκέφτεται τα πάντα χωρίς περιορισμούς. Σαφώς και έχει όρια, αλλά είναι όρια «καταστατικά», όρια που δεν μπορεί να τα υπερβεί. Πρόκειται για τα πεδία της μεταφυσικής, του επέκεινα, της υπαρξιακής μας αγωνίας… Παρ’ όλα αυτά κινείται στις ακρώρειες κάθε ζητήματος και πολύ πέραν τούτων. Η ελευθερία της σκέψης είναι η ιερή όψη του ανθρώπου!

Περισσότερα
Νοέ
26

Τι γίνεται με την Κεντροαριστερά;

Του Νίκου Τσούλια

«Ούτε φωνή ούτε ακρόαση»! Ίσως με αυτή τη φράση να αποδίδεται καλύτερα η εικόνα της Κεντροαριστεράς στη χώρα μας σήμερα. Και αυτή η θεώρηση αναφέρεται σε μια εποχή διαρκούς και εντεινόμενης κρίσης της οικονομίας μας και μεγάλων μετασχηματισμών στη διεθνή σκηνή, με το προσφυγικό, με τους πνιγμούς ανθρώπων κάθε ημέρα στο Αιγαίο, και την τρομοκρατία να είναι στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας. Η τρομοκρατική επίθεση του ISIS στο Παρίσι φαίνεται ότι θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην Ευρώπη με έναν μάλλον καταλυτικό τρόπο.

Περισσότερα
Νοέ
25

Αναζητώντας τα μικρά και τα ταπεινά

Του Νίκου Τσούλια

Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα και δεν μπορούσα να το πιστέψω. Μπορείς να διαβάζεις τόσο λογοτεχνικές και όμορφες σκέψεις στην εφημερίδα – κύριο εκφραστή του «συστήματος», στους Τάιμς της Νέας Υόρκης; Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα. «Μερικές φορές στα μικρά πράγματα βρίσκεις μεγάλες αλήθειες».

Περισσότερα
Νοέ
24

Υπουργείο Παιδείας: πολιτική ανευθυνότητας και προχειρότητας

Του Νίκου Τσούλια

Εδώ και αρκετές δεκαετίες ίσχυε μια βασική αρχή στο χώρο της εκπαίδευσης. Η αλλαγή του Συστήματος Πρόσβασης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση αφορούσε πάντα το ξεκίνημα των μαθητών στο Λύκειο δηλαδή ήταν γνωστή στους μαθητές από την αρχή της Α΄τάξης και γινόταν Νόμος του Κράτους με αποσαφηνισμένα όλα τα σημεία που συνέθεταν το όλο πλαίσιο. Και αυτό δεν ήταν κάποιο «έθιμο» χωρίς νόημα και αξία. Προέκυπτε από την απλή αλλά και βασική αξίωση μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών να διαμορφώνουν τους προσανατολισμούς τους έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Περισσότερα
Νοέ
21

Το μη προπατορικό αμάρτημα

Του Νίκου Τσούλια

Δεν ξέρω αν υπάρχει προπατορικό αμάρτημα. Δεν ξέρω τι ακριβώς «εννοεί» το προπατορικό αμάρτημα, που μεταβιβάζεται επί δικαίων και αδίκων από γενιά σε γενιά. Δεν έχω καταλάβει καθόλου, γιατί ήταν απαγορευμένος ο καρπός του δέντρου της Γνώσης. Και μάλιστα με στεναχωρεί το όλο «σχήμα» που κατηγορεί τη Γνώση παρά το γεγονός ότι είναι δρόμος προς την ελευθερία του πνεύματος και του ανθρώπου…

Περισσότερα
Νοέ
20

Μαύρος Νοέμβριος στο Παρίσι

Του Νίκου Τσούλια

Το Παρίσι ακόμα και αν δεν έχεις πάει, το έχεις ονειρευτεί. Έχεις δημιουργήσει φαντασιώσεις, που άλλοτε ξέρεις τις μικροπηγές τους και άλλοτε όχι. Όταν μαθαίνεις στο σχολείο για το Διαφωτισμό, θα «επισκεφτείς» και το Παρίσι. Αλλά και μετά απ’ αυτό θα έχεις ονειρευτεί πού θέλεις να ερωτευτείς, που θέλεις να ζήσεις ένα μέρος της ζωής σου περνώντας από τα περίφημα «καφέ» του διαβάζοντας και γράφοντας για να καθησυχάσεις κάπως τις ψευδαισθήσεις της συμμετοχής σου στον κόσμο των διανοούμενων.

Περισσότερα