Author: Γιάννης Περγαμηνέλλης

Νοέ
08

Μάθημα αγάπης

Μάθε πρώτα ν’ αγαπάς

να συμπονάς

κι’ ύστερα να ζητάς.

Μαθέ πρώτα να φιλάς

στα μάτια να κοιτάς

κι’ ύστερα να μιλάς.

Μάθε πρώτα να πονάς

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα
Νοέ
07

Κι᾽ έτσι

paradeisosΗ κόλαση

είχε θέσεις κενές

όταν

συνέβη εκείνο το τραγικό.

Ο παράδεισος πλήρης

κι’ έτσι

χωρίς να το θέλεις

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα
Νοέ
06

Καλημέρα

Καλημέρα, σ’ όλους

και στο δολοφόνο τον αφελή

και στον διαβολικό άγιο,

καλημέρα

στους πνιγμένους

και στα φαντάσματα αυτών

στους βασανισμένους

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα
Νοέ
05

Ο πτωχός ποιητής

Κάποτε στην ένδεια μου

ίσως

μαγειρέψω

κανά δυο ποιήματα μου

κι’ ως θα έχουν (ελπίζω)

γεύση ωραία

εις τον ζωμό τους

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα
Νοέ
04

Picture

Η σκέψη μου πάλι γυροφέρνει

σε σένα , οικοδομεί την μορφή σου

και στο χρώμα των ματιών σου

βάζει ένα γκιζοπράσινο σκούρο.

Ζωγραφίζει από τού μυαλού τον καμβά

τα χείλια σου κόκκινα , τα μαλλιά σου ξανθά

το δέρμα σου λευκό ,ω τι ωραία που είσαι

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα
Νοέ
02

Ατάλαντη ποίηση

Μια λευκή κόλλα χαρτί

επάνω της αποσυντίθενται οι λέξεις

γράφω, επιμένω να σκοτώνω το λόγο

τίποτα δεν θα μείνει

από μια ρηχή ποίηση, γερασμένη.

Χορταίνω το μυαλό με ιδέες

η κόλλα γεμίζει νεκρά γράμματα

διαβάζω, ασυνάρτητες σκέψεις

κανείς δεν θα τις δώσει σημασία.

Από Γιάννης Περγαμηνέλλης | Μόνιμες Στήλες
Περισσότερα