Αρχαία Ελληνικά Α´ Λυκείου: Τράπεζα Θεμάτων – Αποδελτίωση ερωτήσεων εισαγωγής (Θουκυδίδης)

0
813

Αρχαία Ελληνικά Α´ Λυκείου: Τράπεζα Θεμάτων – Αποδελτίωση ερωτήσεων εισαγωγής (Θουκυδίδης)

 

  1. Να χαρακτηρίσετε τις παρακάτω διατυπώσεις ως Σωστές (Σ) ή Λανθασμένες (Λ):

Ο Θουκυδίδης

α. αποδοκίμαζε τον πολεμικό σχεδιασμό του Περικλή.

β. κατάφερε να σώσει την Αμφίπολη το 424 π.Χ., ως στρατηγός, από την επίθεση των Σπαρτιατών.

γ. χρησιμοποιεί λογικές μεθόδους, όπως τα εἰκότα, τα σημεῖα και τα τεκμήρια.

δ. θεωρεί ότι η λογική και η τύχη αποτελούν στοιχεία στα οποία μπορεί να στηριχτεί ο άνθρωπος.

ε. γράφει στη λεγόμενη «αρχαία αττική» του 5ου αι. π.Χ.

 

 

Ο Θουκυδίδης

α. καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και έλαβε λαμπρή μόρφωση.

β. εξιστόρησε τα γεγονότα του Πελοποννησιακού πολέμου μέχρι το 404 π. Χ.

γ. εντάσσει στο έργο του χρησμούς, φήμες, διαδόσεις.

δ. θεωρεί στο έργο του ότι ο υπεύθυνος πολίτης διαθέτει, μεταξύ άλλων, μετριοπάθεια και ανθρωπιά.

ε. διαιρεί στο ιστορικό του έργο το έτος σε θέρος (8 μήνες στρατιωτικών επιχειρήσεων) και χειμώνα (4 μήνες κατά τους οποίους τα αντίπαλα στρατεύματα αποσύρονται στις βάσεις τους).

 

 

Στο έργο του Θουκυδίδη

α. εξετάζεται το πρόβλημα της δύναμης, όπως μπορεί να τη χρησιμοποιήσει ένα κράτος, μια συμμαχία, μια πολιτική παράταξη.

β. ο Περικλής αποτελεί το πρότυπο του ηγέτη, επειδή, μεταξύ άλλων, έλεγε την αλήθεια στον λαό.

γ. οι δημηγορίες βρίσκονται σε αναντιστοιχία με μεγάλα γεγονότα του πολέμου.

δ. το 6ο και 7ο βιβλίο είναι αφιερωμένα στη Σικελική εκστρατεία.

ε. εντοπίζονται γλωσσικές ιδιομορφίες, όπως η χρήση της πρόθεσης ξὺν αντί για σὺν και ἐς αντί για εἰς.

 

Στο έργο του Θουκυδίδη

α.   χρησιμοποιούνται λογικές μέθοδοι, όπως τα εἰκότα (= ενδείξεις και αποδείξεις).

β.   ο υπεύθυνος πολίτης χρησιμοποιεί τη λογική και τη σύνεση και δεν παρασύρεται από τους δημαγωγούς.

γ.   οι δημηγορίες αποδίδουν την προσωπικότητα των ομιλητών αλλά δεν εκφράζουν τα κίνητρα και τους στόχους τους.

δ.   η εξιστόρηση των γεγονότων διακόπτεται στο 413 π. Χ.

ε.   εντοπίζονται αρχαϊκότεροι τύποι λέξεων, όπως αἰεὶ αντί για ἀεί.  

 

 

Ο Θουκυδίδης

α.   απέτυχε, ως στρατηγός, να σώσει την Αμφίπολη από τους Σπαρτιάτες.

β.   εξορίστηκε και γι’ αυτό δεν μπόρεσε να συνεχίσει την ιστορική του έρευνα.

γ.   πίστευε ότι η βαθύτερη αιτία του πολέμου ήταν η ανάπτυξη, οικονομική και στρατιωτική, της αθηναϊκής δύναμης.

δ.   κατόρθωσε παρά τις δυσκολίες να παραθέσει αυτολεξεί τους λόγους των πολιτικών κατά τη διάρκεια του πολέμου.

ε.   εξιστορεί τα γεγονότα του πολέμου κατά χρονολογική σειρά διαιρώντας το έτος σε θέρος και χειμώνα.

 

 

Ο Θουκυδίδης

α.   εξορίστηκε από την Αθήνα εξαιτίας της αριστοκρατικής καταγωγής του.

β.   πίστευε ότι η λογική αποτελεί τη μόνη αξία, στην οποία μπορεί να στηριχτεί ο άνθρωπος.

γ.   προβάλλει τον ανθρώπινο παραλογισμό ως το μόνο κίνητρο για τον πόλεμο.

δ.   στηρίχτηκε μόνο στη μελέτη επίσημων κειμένων για την ανεύρεση της αλήθειας.

ε.   χρησιμοποιεί αρχαϊκότερους τύπους λέξεων, όπως αἰεὶ αντί για ἀεί.

 

Ο Θουκυδίδης

α.   είχε εξοικειωθεί με τη μέθοδο και την έκφραση των μεγάλων σοφιστών.

β.   πίστευε, κατά την έναρξη του Πελοποννησιακού πολέμου, στη μεγάλη αξία του Περικλή και στην ορθότητα των βασικών αρχών του πολεμικού του σχεδιασμού. 

γ.   ακολούθησε τον τρόπο χρονολογικής έκθεσης των γεγονότων που χρησιμοποιούσαν οι Αθηναίοι. 

δ.   ολοκλήρωσε το ιστορικό έργο του με την καταγραφή των γεγονότων της Σικελικής εκστρατείας στο 6ο βιβλίο.

ε.   έγραψε στη λεγόμενη «αρχαία αττική» του 5ου αι. π.Χ.

 

 

α.   Ο Θουκυδίδης πίστευε ότι η βαθύτερη αιτία του Πελοποννησιακού πολέμου ήταν η οικονομική και στρατιωτική ανάπτυξη της Σπάρτης. 

β.   Στο έργο του Θουκυδίδη ο Περικλής ενσαρκώνει το πρότυπο του ηγέτη.

γ.   Η εξιστόρηση των γεγονότων από τον Θουκυδίδη γίνεται κατά θεματικές ενότητες.

δ.   Στο 1ο βιβλίο του έργου του ο Θουκυδίδης εκθέτει, μεταξύ άλλων, την ιστορική του μέθοδο.

ε.  Είναι βέβαιο ότι ορισμένα τμήματα του ιστορικού έργου του Θουκυδίδη έχουν γραφτεί μετά το 404 π.Χ.

 

 

Ο Θουκυδίδης στο έργο του

α.   επικεντρώνεται στην πολιτική ιστορία.

β.   θεωρεί ότι ο Αγησίλαος αποτελεί το πρότυπο του πολιτικού ηγέτη.

γ.   πιστεύει ότι, ακόμη και μέσα στον εμφύλιο πόλεμο, ο υπεύθυνος πολίτης μπορεί να δείξει μετριοπάθεια και ανώτεροήθος.

δ.   καταγράφει μόνο τα γεγονότα για τα οποία είχε προσωπική γνώση και για τα οποία είχε κάνει επίπονη έρευνα. 

ε.   δεν είχε δυσκολίες στην προσπάθεια για χρονολογική ακρίβεια στην έκθεση των γεγονότων.

 

Στο έργο του Θουκυδίδη

α.   η εξιστόρηση των γεγονότων διακόπτεται στο 411 π.Χ. 

β.   οι δημηγορίες εκφράζουν τα κίνητρα και τους στόχους των ομιλητών αλλά δεν αποδίδουν τις ιδέες και το ήθος τους. 

γ.   είναι βέβαιο ότι ορισμένα τμήματά του έχουν γραφτεί μετά το 404 π.Χ.

δ.   η γλώσσα είναι η λεγόμενη «αρχαία αττική» του 5ου αι. π.Χ.

ε.   η συσσώρευση αιτιολογικών προσδιορισμών φανερώνει την προσπάθεια του ιστορικού να φωτίσει τα αίτια των γεγονότων.

 

 

 

 

α.   Ο Θουκυδίδης συνδεόταν οικογενειακά με την πολιτική παράταξη των δημοκρατικών.

β.   Η τάση για γενίκευση αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της σκέψης και της μεθόδου του Θουκυδίδη στο ιστορικό του έργο. 

γ.   Για την ανεύρεση της αλήθειας στο έργο του ο Θουκυδίδης στηρίχτηκε μόνον στην αυτοψία.

δ.   Οι δημηγορίες στο έργο του Θουκυδίδη είναι λόγοι πολιτικών και στρατιωτικών κατά την προετοιμασία του πολέμου ή κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων.

ε.   Το έργο του Θουκυδίδη διαιρείται σε οκτώ βιβλία.

 

 

  1. Να συνδέσετε καθεμία από τις φράσεις της στήλης Α με μία φράση της στήλης Β, ώστε να ολοκληρώνεται ορθά το νόημά της.

 

A

B

1.Κατά τον Θουκυδίδη οι θεοί

 

α. επεμβαίνουν στις ιστορικές εξελίξεις.

β. δεν παρεμβαίνουν στα ιστορικά γεγονότα.

2. Οι δημηγορίες στο έργο του Θουκυδίδη ήταν λόγοι που εκφωνήθηκαν

 

α. κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων.

β. μετά το τέλος των πολεμικών επιχειρήσεων.

3. Στην εποχή του Θουκυδίδη οι ελληνικές πόλεις-κράτη

 

α. είχαν κοινές ονομασίες για τους μήνες του σεληνιακού έτους.

β. είχαν διαφορετικές ονομασίες για τους μήνες του σεληνιακού έτους.

4. Η διαίρεση του έργου του Θουκυδίδη σε 8 βιβλία

α. έγινε από μεταγενέστερους φιλολόγους.

β. έγινε από τον ίδιο.

5. Την προσπάθεια του Θουκυδίδη να διαφωτίσει πλήρως τα γεγονότα δηλώνει και

 

α. το γεγονός ότι συμπεριλαμβάνει μύθους, φήμες και διαδόσεις στην αφήγησή του.

β. η εκτενής χρήση αιτιολογικών προτάσεων στο έργο του.

 

 

  1. Να συνδέσετε καθεμία από τις φράσεις της στήλης Α με μία φράση της στήλης Β, ώστε να ολοκληρώνεται ορθά το νόημά της.

A

B

1. Ο Θουκυδίδης

 

 

α. πίστευε στην ηγετική ικανότητα του Περικλή, επειδή ανήκε και ο ίδιος στη δημοκρατική παράταξη.

β.  πίστευε στην ηγετική ικανότητα του Περικλή, παρόλο που η οικογενειακή του παράδοση συνδεόταν με τους αριστοκρατικούς.

2. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, τα βασικά κίνητρα για τον πόλεμο είναι

 

 

α. η φιλαρχία και η αγάπη για την πατρίδα. 

β. η πλεονεξία και η φιλοτιμία.

3.  Η σκέψη του Θουκυδίδη ακολουθεί πορεία

 

α. από το συγκεκριμένο στο γενικό.

β. από το γενικό στο συγκεκριμένο.

4. Ο Θουκυδίδης διαιρεί το έτος

 

α. σε θέρος (8 μήνες στρατιωτικών επιχειρήσεων) και σε χειμώνα (4 μήνες).

β. σε θέρος (4 μήνες) και σε χειμώνα (8 μήνες στρατιωτικών επιχειρήσεων).

5. Χαρακτηριστικά του ύφους του Θουκυδίδη είναι

 

α. οι ετερόπτωτοι προσδιορισμοί και ο μακροπερίοδος λόγος.

β. οι ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί και ο μακροπερίοδος λόγος.

 

 

  1. Να συνδέσετε καθεμία από τις φράσεις της στήλης Α με μία φράση της στήλης Β, ώστε να συμπληρώνεται ορθά το νόημά της. Τρεις φράσεις της στήλης Β περισσεύουν.

Α

Β

1.     Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, δενεπεμβαίνουν στις ιστορικές εξελίξεις

2.     Σε αρκετά σημεία του έργου του ο Θουκυδίδης προβάλλει ως βασικά κίνητρα για τον πόλεμο

3.     Οι δημηγορίες στο έργο του Θουκυδίδη σκιαγραφούν

4.     Ο Θουκυδίδης εξιστορεί τα γεγονότα του πολέμου

5.     Ο Θουκυδίδης θαυμάστηκε σε όλες τις εποχές για

α. την αμεροληψία και το βάθος του προβληματισμού του.

β. την προσωπικότητα και το ήθος των ομιλητών τους.

γ. τους φιλόδοξους δημαγωγούς.

δ. κατά χρονολογική σειρά.

ε. η λογική.

ζ. οι θεοί.

η. την απλότητα του ύφους του.

θ. την πλεονεξία και τη φιλοτιμία των ανθρώπων.

 

 

  1. Να αντιστοιχίσετε καθεμία από τις φράσεις της στήλης Α του παρακάτω πίνακα με μία φράση από τη στήλη Β που συμπληρώνει ορθά το νόημά της.

Α

Β

1.     Ο Θουκυδίδης γεννήθηκε από πλούσια

α. δημοκρατική οικογένεια.

β. αριστοκρατική οικογένεια.

2.     Μετά τη στρατιωτική αποτυχία στην Αμφίπολη ο Θουκυδίδης

α. επέστρεψε στην Αθήνα.

β. εξορίστηκε στη Θράκη.

3.     Κατά τον Θουκυδίδη, ο άνθρωπος μπορεί να στηριχθεί μόνο

α. στην τύχη.

β. στη λογική.

4.     Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, ο υπεύθυνος πολίτης χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από

α. μετριοπάθεια και ανώτερο ήθος.

β. φιλοτιμία και πλεονεξία.

5.     Για την καταγραφή των γεγονότων της εποχής του ο Θουκυδίδης καταφεύγει

α. σε πληροφορίες που μπορούσε να συλλέξει από οπουδήποτε.

β. στην προσωπική γνώση και την έρευνα.

 

 

 

  1. Να αντιστοιχίσετε καθεμία από τις φράσεις της στήλης Α του παρακάτω πίνακα με μία φράση από τη στήλη Β που συμπληρώνει ορθά το νόημά της.

Α

Β

1.     Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, η μόνη αξία στην οποία μπορεί να στηριχθεί ο άνθρωπος είναι

α. οι θεοί.

β. η λογική.

γ. η στρατιωτική υπεροχή.

2.     Για τον Θουκυδίδη το πρότυπο του ηγέτη ενσαρκώνει

α. ο Περικλής.

β. ο Αγησίλαος.

γ. ο Λύσανδρος.

3.     Είναι βέβαιο ότι ορισμένα τμήματα του έργου του Θουκυδίδη έχουν γραφτεί

α. κατά την περίοδο των Μηδικών πολέμων.

β. μετά το 404 π. Χ.

γ. μετά τη μάχη στα Λεύκτρα.

4.     Χαρακτηριστικό του υψηλού λογοτεχνικού ύφους του Θουκυδίδη είναι

α. οι μακρές περίοδοι λόγου.

β. οι σύντομες περίοδοι λόγου.

γ. οι ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί και η απλή σύνταξη. 

5.     Ο Θουκυδίδης θαυμάστηκε σε όλες τις εποχές από τους αναγνώστες και τους μελετητές του

α. για την αμεροληψία του στην έκθεση των γεγονότων.

β. για το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα.

γ. για τη λογοτεχνική πλαισίωση της ιστορίας.

 

 

Α

Β

1.     Η περιοχή της Αμφίπολης είχε σημασία για τους Αθηναίους, επειδή

α. βρισκόταν κοντά στα χρυσωρυχεία του Παγγαίου.

β. ήταν πολύ κοντά στην Αττική και αποτελούσε ορμητήριο των Αθηναίων.

2.     Η εξιστόρηση των γεγονότων του Πελοποννησιακού πολέμου από τον Θουκυδίδη σταματά

α. το 411 π. Χ.

β. το 413 π. Χ.

3.     Κατά τη συγγραφή του έργου του, ο  Θουκυδίδης επικεντρώνει το ενδιαφέρον του 

α. στη στρατιωτική ιστορία.

β. στην πολιτική ιστορία.

4.     Το 6ο και το 7ο βιβλίο του ιστορικού έργου του Θουκυδίδηείναι αφιερωμένα

α.  στη Σικελική εκστρατεία.

β. στον λοιμό των Αθηνών και τον θάνατο του Περικλή.

5.     Ο Θουκυδίδης θαυμάστηκε σε όλες τις εποχές

α. για την αμεροληψία του.

β. για τη μετριοπάθεια και το ήθος του.

 

 

Α

Β

1.     Ο πολεμικός σχεδιασμός του Περικλή περιλαμβάνει

α. άμυνα στη στεριά, επίθεση στη θάλασσα.

β. άμυνα στη θάλασσα, επίθεση στη στεριά.

2.     Το ιστορικό έργο του Θουκυδίδη 

α. ολοκληρώθηκε.

β. έμεινε ημιτελές.

3.     Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, η βαθύτερη αιτία του Πελοποννησιακού πολέμου είναι

α. η οικονομική και στρατιωτική ανάπτυξη της Αθήνας.

β. η οικονομική και στρατιωτική ανάπτυξη της Σπάρτης.

4.     Ο Θουκυδίδης θεωρεί ότι η τύχη είναι

α. υπερφυσική δύναμη.

β. εξελίξεις που δεν μπορεί να προβλέψει ο άνθρωπος.

5.     Βασικό χαρακτηριστικό της σκέψης και της μεθόδου του Θουκυδίδη αποτελεί

α. η τάση για γενίκευση.

β. η τάση για απλούστευση.

 

 

Α

Β

1. Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, η μόνη αξία στην οποία μπορεί να στηριχθεί ο άνθρωπος είναι

α. οι θεοί.

β. η λογική.

γ. η στρατιωτική υπεροχή.

2. Για τον Θουκυδίδη το πρότυπο του ηγέτη ενσαρκώνει

α. ο Περικλής.

β. ο Αγησίλαος.

γ. ο Λύσανδρος.

3. Είναι βέβαιο ότι ορισμένα τμήματα του έργου του Θουκυδίδη έχουν γραφτεί

α. κατά την περίοδο των Μηδικών πολέμων.

β. μετά το 404 π. Χ.

γ. μετά τη μάχη στα Λεύκτρα.

4. Χαρακτηριστικό του υψηλού λογοτεχνικού ύφους του Θουκυδίδη είναι

α. οι μακρές περίοδοι λόγου.

β. οι σύντομες περίοδοι λόγου.

γ. οι ομοιόπτωτοι προσδιορισμοί και η απλή σύνταξη.  

5. Ο Θουκυδίδης θαυμάστηκε σε όλες τις εποχές από τους αναγνώστες και τους μελετητές του

α. για την αμεροληψία του στην έκθεση των γεγονότων.

β. για το απλοποιημένο αττικό ιδίωμα.

γ. για τη λογοτεχνική πλαισίωση της ιστορίας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.