Σημαντικές εκπαιδευτικές στιγμές μας, ένα διαρκές όμορφο παρόν!

Σημαντικές εκπαιδευτικές στιγμές μας, ένα διαρκές όμορφο παρόν!

Σημαντικές εκπαιδευτικές στιγμές μας, ένα διαρκές όμορφο παρόν!

Του Νίκου Τσούλια

 

     Μπορεί να ενδιαφέρει γενικότερα μια προσωπική αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδρομής μου; Προφανώς όχι, αλλά θέλω μέσω αυτής να προκαλέσω έναν ανάλογο προβληματισμό σε κάθε αναγνώστη και, το πιο σημαντικό, να καταδείξω τη δύναμη και την ομορφιά των Γραμμάτων.

     Θέλω να διαλαλήσω μια ισχυρή πεποίθησή μου! Τα Γράμματα δεν είναι μόνο το καλύτερο «πέρασμα» για να διαμορφώσεις την επαγγελματική και την εργασιακή σου προοπτική. Είναι ο πιο όμορφος δρόμος – μετά από εκείνον της Αγάπης – για να έχουμε δημιουργική ζωή. Ο κοινός δρόμος της Αγάπης και των Γραμμάτων είναι το Νόημα και η ομορφιά της ζωής. Είναι ο παράδεισός μας.

     Και θέλω ακόμα να τονίσω ότι ο δρόμος αυτός είναι εύκολος δρόμος, όχι με τη θεώρηση ότι δεν απαιτεί αγώνα και συστηματική προσπάθεια, αλλά με την έννοια ότι αν έχεις πίστη στον εαυτό σου και έχεις κατακτήσει την αισθητική και συναισθηματική απόλαυση του διαβάσματος και της μελέτης, τότε το οδοιπορικό αυτό καθ’ εαυτό χαρίζει ομορφιά και έκσταση, ασύνορη αισιοδοξία και ψυχική ευφορία.

     Όλοι έχουμε σημαντικές στιγμές στην εκπαιδευτική μας πορεία – οι εκπαιδευτικοί προφανώς πιο πολλές γιατί «το σχολείο είναι η ζωή μας, η ομορφιά της ζωής μας» -, στιγμές που άνοιξαν προοπτικές κάνοντας εισβολή στο μέλλον, που πάγωσαν τη ροή του χρόνου και κανένα άγγιγμά του δεν τις ξεθωριάζει. Και να γιατί. Είναι πάντα παρούσες και ενεργές στη ζωή σου. Δεν γίνονται στοιχεία του παρελθόντος, παρά το γεγονός ότι ανήκουν φαινομενικά στο παρελθόν.

     Θαρρώ ότι δύο παραδείγματα θα σας πείσουν, γιατί διαισθάνομαι τον αντίλογό σας και επιχειρώ να απαντήσω. α) Η εισαγωγή ενός νέου στο πανεπιστήμιο δεν αλλάζει όλη τη ζωή του με την προϋπόθεση βέβαια ότι εκεί κτίζει σχεδόν ολόκληρο το μέλλον του; Μπορεί τώρα η κρίση να έχει απομειώσει αυτή τη δυναμική, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν ακυρώνει την αξία της. β) Όταν καλλιεργηθεί συστηματικά και κατακτηθεί μια κουλτούρα διαβάσματος, αυτό δεν συνιστά μια διαχρονία, ένα μόνιμο παρόν; Γίνεται κάτι από τη σχέση μας με το διάβασμα παρελθόν ή είναι ένα συνεχές, ένα συστατικό στοιχείο του εαυτού μας;

     Θα ρωτηθώ. Αν κάποιος δεν ακολουθήσει την εξέλιξη των Γραμμάτων – που έχει πάρει με θεσμικό τρόπο μέσω της εκπαίδευσης -, δεν ακυρώνει τους ισχυρισμούς μου; Όχι, σε καμιά περίπτωση! Ακόμα και αν δεν ακολουθηθεί η οδός της σχετικής επαγγελματικής εξέλιξης, τα Γράμματα έχουν παίξει το σημαντικότερο ρόλο, που δεν είναι άλλος από τη Μόρφωση και την Παιδεία, την πνευματική καλλιέργεια και τον εξανθρωπισμό. Και αν νομίζουμε ότι τούτο δεν συμβαίνει, είναι γιατί τα Γράμματα τα έχουμε μετατρέψει σε μορφή κατάρτισης, σε εργαλείο της αγοράς εργασίας και τότε έχουν χάσει το πνεύμα τους· δεν είναι Γράμματα.

     Τελικά, δεν είναι καθόλου στιγμές, οι σημαντικές εκπαιδευτικές στιγμές μας. Είναι νήματα, σταθερά και όμορφα, της ζωής μας, συστατικά μέρη της προσωπικότητάς μας. Γιατί τα Γράμματα – σε αυτή την περίπτωση – της αδιάλειπτης σχέσης τους μαζί μας, μας μετασχηματίζουν σε κόσμους ευγένειας και ευαισθησίας, καλοσύνης και ταπεινότητας, ομορφιάς και ελευθερίας.

Υ.Γ.

Θα ακολουθήσει λοιπόν η προσωπική μου αφήγηση επί του θέματός μου, για να κάνω πιο απτή την επιχειρηματολογία μου.

anthologio.wordpress.com

 

https://www.facebook.com/manolis.manos.311/
Νίκος Τσούλιας
Κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας και είναι εκπαιδευτικός.
Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή.
Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και «Παιδείας εγκώμιον». Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα σε επιστημονικά και εκπαιδευτικά περιοδικά.
Έχει συνεργαστεί επαγγελματικά με τις εφημερίδες «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ» (1980 – 1986) και «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» (1988 – 1996). Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” και στις εφημερίδες της ΗΛΕΙΑΣ: «ΠΡΩΙΝΗ», “ΑΥΓΗ” και “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ”.

Κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας και είναι εκπαιδευτικός. Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή. Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και «Παιδείας εγκώμιον». Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα σε επιστημονικά και εκπαιδευτικά περιοδικά. Έχει συνεργαστεί επαγγελματικά με τις εφημερίδες «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ» (1980 – 1986) και «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» (1988 – 1996). Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” και στις εφημερίδες της ΗΛΕΙΑΣ: «ΠΡΩΙΝΗ», “ΑΥΓΗ” και “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ”.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.