Στην εποχή των προσφύγων

Στην εποχή των προσφύγων

 

Armed Forces of Malta marines toss bottles of water to a group of around 180 illegal immigrants as a rescue operation gets underway after their vessel ran into engine trouble, some 30km (19 miles) southwest of Malta in this September 25, 2005 file photo. As many as 900 people may have died in Sunday's disaster off the coast of Libya. That would be the highest death toll in recent times among migrants, who are trafficked in the tens of thousands in rickety vessels across the Mediterranean. The mass deaths have caused shock in Europe, where a decision to scale back naval operations last year seems to have increased the risks for migrants without reducing their numbers. The European Union has proposed doubling the size of its Mediterranean search and rescue operations in response to the crisis.  REUTERS/Darrin Zammit Lupi/Files   MALTA OUT. NO COMMERCIAL OR EDITORIAL SALES IN MALTA  TPX IMAGES OF THE DAY  PICTURE 02 OF 28 FOR WIDER IMAGE STORY 'ISLE LANDERS' SEARCH 'DARRIN ISLE' FOR ALL IMAGES

Του Νίκου Τσούλια

      Η εικόνα είναι καθημερινή και επαναλαμβανόμενη, είναι εικόνα απόλυτου δράματος και μαζικής δυστυχίας. Παιδιά και ηλικιωμένοι, νεογέννητα και γυναίκες δοκιμάζονται σκληρά θέτοντας την ίδια τη ζωή τους σε αγώνα επιβίωσης, για να ξεφύγουν από το καθεστώς των όπλων, από την άβυσσο του γενικευμένου πολέμου και της απόλυτης φτώχειας.

      Τι σημαίνει άραγε να αφήνεις την εστία σου, το σπίτι σου, τον οικογενειακό τάφο σου και να παίρνεις τους δρόμους για να γλιτώσεις από τη μαυρίλα της δυστυχίας; Γιατί αυτά τα κύματα προσφύγων συνεχίζονται αμείωτα χωρίς σταματημό, αν και οι δυσκολίες του οδοιπορικού θέτουν ως στοίχημα την ίδια τη ζωή τους; Τι έγινε και η Μεσόγειος – η θάλασσα μήτρα των πολιτισμών – μετατρέπεται σε υγρό μαζικό τάφο χιλιάδων ανθρώπινων υπάρξεων; Τι άλλαξε και το Αιγαίο από πέλαγος του πολιτισμού και του άπειρου φυσικού κάλλους γεμίζει από κύματα εξαθλιωμένων προσφύγων;

      Ο Δυτικός κόσμος είναι παρατηρητής στο πιο μεγάλο ανθρωπιστικό πρόβλημα της σημερινής εποχής, σε ένα πρόβλημα που είναι ένοχος! Γιατί τα μαζικά κύματα από την Αφρική και από την Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη δεν δημιουργούνται απλά και μόνο από ενδογενείς αδυναμίες των χωρών καταγωγής των προσφύγων. Δεν είναι μόνο αιτίες του όλου προβλήματος οι θρησκευτικές ή οι φυλετικές διαμάχες ή το παιχνίδι εξουσίας που γίνονται στο εσωτερικό των κοινωνιών των χωρών του Τρίτου Κόσμου.

      Είναι ο σύγχρονος ιμπεριαλισμός που ρημάζει τους λαούς με πρόσχημα το πιο έωλο επιχείρημα πολέμου που επινοήθηκε ποτέ, την πάταξη της τρομοκρατίας, ενώ η ουσία των εκτεταμένων στρατιωτικών επεμβάσεων των Η.Π.Α. και της Ευρώπης είναι η εκμετάλλευση των ενεργειακών πηγών και η αναπαραγωγή της παγκόσμιας Νέας τάξης και της ηγεμονίας του Διεθνούς Καπιταλισμού. Ποιος θυμάται και ποιος ασχολείται, για παράδειγμα, τώρα με την «αιτία» επέμβασης στο Ιράκ του Χουσεΐν για έλεγχο επί του χημικού οπλοστασίου του; Τώρα που έγινε γνωστό ότι όλο αυτό το σκηνικό ήταν επινόηση των Η.Π.Α., έγινε καμιά άρση του πολέμου και των συνεπειών του; Αλλά πέραν τούτων, είναι οι μεγάλες οικονομικές ανισότητες που έχουν σωρευτεί αιώνες και αιώνες στην ιστορία της ανθρωπότητας και τώρα οι διεθνείς εξελίξεις οδηγούν λαούς και χώρες σε συγκρούσεις και σ’ όλο και πιο γενικευμένους πολέμους.

      Και η Ευρώπη εξακολουθεί να ζει με τα φαντάσματα της ιστορίας, με την ξενοφοβία και με το ρατσισμό, ξεχνώντας τους αιώνες της δικής της αποικιοκρατίας που βαστούσαν λαούς και χώρες στην υποτέλεια και στην εξαθλίωση. Πιστεύει ότι με φράχτες και με στρατιωτικές δυνάμεις θα λύσει το πρόβλημα. Δεν ασχολείται με τις αιτίες που προκαλούν το μαζικό φαινόμενο της προσφυγιάς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση άφησε χρόνια και χρόνια τώρα τις χώρες του Νότου να αντιμετωπίσουν το όλο πρόβλημα. «Η Ευρώπη κρατά το αρνητικό κομμάτι της «Mare Nostrum», τη στρατιωτικοποίηση των μεταναστευτικών ελέγχων, αποβάλλοντας το θετικό, τη διάσωση» γράφει ο δημοσιογράφος Α. Φωτιάδης στο βιβλίο του «Έμποροι των συνόρων: Η νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική επιτήρησης» και επικρίνει όσους αντιμετωπίζουν το ζήτημα με στρατιωτικούς όρους και το προσεγγίζουν ως πρόβλημα ασφαλείας.

      Μπορεί η παγκοσμιοποίηση να ελέγχεται από τις δυνάμεις του Κεφαλαίου και της Αγοράς, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι επιπτώσεις απ’ αυτό το θέμα αλλά και τα άλλα διεθνή ζητήματα παύουν να υπάρχουν. Αντίθετα, όσο η συσσώρευση του υλικού πλούτου γίνεται όλο και πιο έντονη σε λίγα κέντρα οικονομικής εξουσίας τόσο τα κοινωνικά προβλήματα θα εκδηλώνουν όλο και μεγαλύτερη έξαρση. Η χώρα μας δεν έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα το όλο πρόβλημα με κάποιο εθνικό σχεδιασμό, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μείζον θέμα. Ιδιαίτερα η τελευταία συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ., παρά την υποτιθέμενη αριστερή ευαισθησία, επέδειξε μια φοβερή ελαφρότητα. Έχουν μείνει παροιμιώδεις οι εκφράσεις της αρμόδιας Υπουργού για τους πρόσφυγες που λιάζονται στην πλατεία της Ομόνοιας και για τα λεφτά που αφήνουν οι πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου. Καμιά κυβέρνηση δεν πήρε μια ουσιαστική πρωτοβουλία για Συνδιάσκεψη Κορυφής στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σταδιακή αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος κυρίως στις αιτίες της δημιουργίας του και όχι στα συμπτώματά του.

      Μπορεί ο ελληνικός λαός να εκφράζει την αλληλεγγύη του με ποικίλους τρόπους στους ξεριζωμένους πρόσφυγες, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να επιλύσει αυτός το πρόβλημα. Η ελληνική κοινωνία έχει εμπειρία από την προσφυγιά. Ξέρει πολύ καλά την οδύνη των κατατρεγμένων ανθρώπων που βγαίνουν στους άγνωστους δρόμους της αναζήτησης ενός τόπου ασφάλειας για τη ζωή τους. Και πρέπει αυτή η βαθιά βιωμένη γνώση και εμπειρία του λαού μας να αποτελέσει τον οδηγητικό μίτο για την πολιτική αντιμετώπιση του όλου προβλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ήδη έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος και οι λύσεις γίνονται όλο και πιο δύσκολες…

Πηγή:anthologio.wordpress.com

Νίκος Τσούλιας
Κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας και είναι εκπαιδευτικός.
Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή.
Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και «Παιδείας εγκώμιον». Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα σε επιστημονικά και εκπαιδευτικά περιοδικά.
Έχει συνεργαστεί επαγγελματικά με τις εφημερίδες «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ» (1980 – 1986) και «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» (1988 – 1996). Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” και στις εφημερίδες της ΗΛΕΙΑΣ: «ΠΡΩΙΝΗ», “ΑΥΓΗ” και “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ”.

Κατάγεται από την Αυγή Αμαλιάδας και είναι εκπαιδευτικός. Έχει εκλεγεί πρόεδρος της ΟΛΜΕ τέσσερις φορές (1996 – 2003) και έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην Ειδική Αγωγή. Έχει εκδώσει δύο βιβλία εκπαιδευτικού περιεχομένου τα: “Σε πρώτο πρόσωπο” και «Παιδείας εγκώμιον». Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα σε επιστημονικά και εκπαιδευτικά περιοδικά. Έχει συνεργαστεί επαγγελματικά με τις εφημερίδες «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ» (1980 – 1986) και «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» (1988 – 1996). Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην εφημερίδα “ΤΟ ΑΡΘΡΟ” και στις εφημερίδες της ΗΛΕΙΑΣ: «ΠΡΩΙΝΗ», “ΑΥΓΗ” και “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ”.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.