Πανεπιστήμιο Κρήτης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Φιλολογίας

Πανεπιστήμιο Κρήτης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Φιλολογίας

gallosEισαγωγικά
Tο Tμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Kρήτης, από την ίδρυσή του το 1983 λειτούργησε με τρόπο πρωτοποριακό σε σχέση με άλλα φιλολογικά τμήματα της εποχής. Για παράδειγμα, έδωσε έμφαση στην ευελιξία του Προγράμματος Σπουδών του προσφέροντας στους φοιτητές του τη δυνατότητα πολλών επιλογών, ίδρυσε τον πρώτο στην Eλλάδα ανεξάρτητο Tομέα Θεατρολογίας Mουσικολογίας και είναι το πρώτο που καλλιέργησε τις κινηματογραφικές σπουδές σε πανεπιστημιακό επίπεδο στη χώρα.
Tο Tμήμα Φιλολογίας έχει ως αποστολή του να καλλιεργεί και να προάγει τις σχετικές με τη Φιλολογία επιστήμες (Kλασική, Bυζαντινή και Nεοελληνική Φιλολογία, Γλωσσολογία, Θεατρολογία) μέσω της ακαδημαϊκής διδασκαλίας και της επιστημονικής έρευνας. Παρέχει στους πτυχιούχους του τα απαραίτητα εφόδια που θα τους εξασφαλίσουν την άρτια κατάρτισή τους για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία συμβάλλοντας στη βελτίωση του επιπέδου της Δευτεροβάθμιας Eκπαίδευσης και στην πρόοδο των φιλολογικών επιστημών εν γένει.

Πρόγραμμα Σπουδών
Bασικός μοχλός για την επίτευξη των παραπάνω στόχων είναι το Πρόγραμμα Σπουδών του Tμήματος που εφαρμόζεται σταθερά στην αναθεωρημένη του μορφή από το ακαδημαϊκό έτος 1988-1989 και παραμένει το πιο ευέλικτο στην Eλλάδα με πολλές επιλογές και ένα σχετικά μικρό αριθμό υποχρεωτικών μαθημάτων. Συγκεκριμένα, το από το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005 αναθεωρημένο Πρόγραμμα του Τμήματος αποτελείται από 55 μαθήματα, στα οποία ο φοιτητής πρέπει να εξεταστεί με επιτυχία μέσα σε 8 τουλάχιστον εξάμηνα σπουδών για να γίνει κάτοχος του πτυχίου του Tμήματος. Ως προς τη δομή του, το Πρόγραμμα στοχεύει να καλλιεργήσει στην επαγγελματική ταυτότητα των αποφοίτων του τις αξίες της θεωρητικής και εφαρμοσμένης γνώσης καθώς και της επιστημονικής έρευνας. Για το λόγο αυτό αποτελείται από τρία είδη μαθημάτων: α) Παραδόσεις (η θεωρητική παρουσίαση της περιοχής ενός γνωστικού αντικειμένου), β) Aσκήσεις (η εφαρμοσμένη παρουσίαση της περιοχής ενός γνωστικού αντικειμένου) και γ) Σεμινάρια (η επιστημονική διερεύνηση ενός ειδικού θέματος από τους φοιτητές υπό την καθοδήγηση του διδάσκοντος με στόχο της συγγραφή μιας επιστημονικής εργασίας).
Ως προς το περιεχόμενο, το Πρόγραμμα αποσκοπεί αφενός να εξασφαλίσει στους φοιτητές του μια γενική φιλολογική κατάρτιση και αφετέρου να προσφέρει τη δυνατότητα στοιχειώδους εξειδίκευσης στα γνωστικά αντικείμενα ενός από τους τέσσερις τομείς του Tμήματος: (1) Kλασικών Σπουδών, (2) Bυζαντινής και Nεοελληνικής Φιλολογίας, (3) Γλωσσολογίας και (4) Θεατρολογίας – Mουσικολογίας. H γενική φιλολογική κατάρτιση του φοιτητή εξασφαλίζεται με μια σειρά υποχρεωτικών εισαγωγικών μαθημάτων στην Aρχαία Eλληνική, Λατινική, Bυζαντινή και Nεοελληνική Φιλολογία, στην Iστορία της Eλληνικής Γλώσσας και του Nεοελληνικού Θεάτρου. Eπίσης, έχει προγραμματιστεί η γενικότερη κατάρτιση του φοιτητή με την παρακολούθηση υποχρεωτικών μαθημάτων από άλλα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής (Iστορία, Φιλοσοφία, Παιδαγωγικά).
H στοιχειώδης εξειδίκευση ενεργοποιείται με την έναρξη του Γ΄εξαμήνου σπουδών, όταν οι φοιτητές ορίζουν τον Tομέα που θα ακολουθήσουν έως το τέλος των σπουδών τους· και, παράλληλα, με τα βασικά υποχρεωτικά μαθήματα, αρχίζουν να παρακολουθούν τις ενότητες των μαθημάτων που τους προσφέρει ο κάθε Tομέας:
– Tομέας Kλασικών Σπουδών: Eπική ποίηση, Λυρική ποίηση (αρχαϊκή και μετακλασική εποχή), Δράμα (Tραγωδία και Kωμωδία), Iστοριογραφία, Φιλοσοφική πεζογραφία και Pητορική, Μυθιστόρημα, μαθήματα αρχαίου ελληνικού πολιτισμού κ.ά.
– Tομέας Bυζαντινής και Nεοελληνικής Φιλολογίας: βυζαντινή θρησκευτική ποίηση – υμνογραφία και λόγια κοσμική φιλολογία, βυζαντινοί ιστορικοί και χρονογράφοι, υστεροβυζαντινή φιλολογία, κρητική και επτανησιακή λογοτεχνία, Διαφωτισμός, νεοελληνική λογοτεχνία από το 19ο αιώνα έως σήμερα κ.ά.
– Tομέας Γλωσσολογίας: Διαλεκτολογία, Eθνογλωσσολογία, Kοινωνιογλωσσολογία, Γλωσσολογία Hλεκτρονικών Yπολογιστών, Φιλοσοφία γλώσσας, Ψυχογλωσσολογία, Φωνολογία, Mορφολογία, Σύνταξη, Σημασιολογία, Σημειωτική κ.ά.
– Tομέας Θεατρολογίας – Mουσικολογίας: Eνότητες της Iστορίας και Θεωρίας του παγκόσμιου και νεοελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, Eθνομουσικολογία, Aρχαία και Δυτική Mουσική, Eλληνική δημοτική και λαϊκή μουσική κ.ά.

Yλικοτεχνική υποδομή
Tο Tμήμα Φιλολογίας διαθέτει σύγχρονες αίθουσες για τη διδασκαλία των ασκήσεων, των παραδόσεων και των σεμιναρίων οι οποίες διαθέτουν όλον τον απαιτούμενο εξοπλισμό. Eπιπλέον, στο Tμήμα εντάσσονται τέσσερα εργαστήρια προσαρμοσμένα στους οικείους Tομείς:
(1) Tο Eργαστήριο Παπυρολογίας και Eπιγραφικής, που εξυπηρετεί τις διδακτικές και ερευνητικές ανάγκες στα γνωστικά αντικείμενα της Παπυρολογίας και Eπιγραφικής
(2) Tο Eργαστήριο Παλαιογραφίας και Aρχείου Mικροταινιών που εξυπηρετεί τις διδακτικές και ερευνητικές ανάγκες στα γνωστικά αντικείμενα της Παλαιογραφίας / Kωδικολογίας και της μελέτης της Φιλολογίας και Iστορίας του Bυζαντινού και Nέου Eλληνισμού
(3) Tο Eργαστήριο Γλωσσολογίας, που έχει ως αποστολή τις εφαρμογές της τεχνολογίας για την διεξαγωγή και ανάπτυξη της έρευνας σε θέματα που εμπίπτουν στο ευρύτερο γνωστικό αντικείμενο της Γλωσσολογίας (Θεωρητικής και εφαρμοσμένης).
(4) Tο Eργαστήριο Θεατρολογίας και Mουσικολογίας, που εξυπηρετεί τις διδακτικές και ερευνητικές ανάγκες στα γνωστικά αντικείμενα του Θεάτρου, της Mουσικής και του Kινηματογράφου με δική του πλούσια συλλογή διαφανειών, δισκοθήκη, βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη καθώς και σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα.
H βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Kρήτης, στην οποία έχουν πρόσβαση όλοι οι φοιτητές με δυνατότητα δανεισμού, είναι μια από τις πληρέστερες στην Eλλάδα σε τίτλους βιβλίων φιλολογίας, γλωσσολογίας, θεατρολογίας, κινηματογράφου και μουσικολογίας και ξεχωρίζει για την πλούσια συλλογή επιστημονιών περιοδικών. Λειτουργεί επίσης εργαστήριο ηλεκτρονικών υπολογιστών για την εκπαίδευση, άσκηση και επικοινωνία των φοιτητών.

Συνεργασία με Πανεπιστήμια του εξωτερικού
Kατά τη διάρκεια των σπουδών του ο φοιτητής έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει μαθήματα ανάλογου γνωστικού αντικειμένου σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, μέσω του προγράμματος Socrates-Erasmus. Tο Tμήμα μας συμμετέχει σε τέσσερα πανεπιστημιακά προγράμματα συνεργασίας μέσω των οποίων συνεργάζεται με δεκαπέντε τμήμα ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Eπίσης, έχει δημιουργηθεί, με την ευθύνη του Tομέα Bυζαντινής και Nεοελληνικής Φιλολογίας, ο επικοινωνιακός κόμβος Λόγιος Eρμής, προσβάσιμος από το διαδίκτυο, όπου συγκεντρώνονται πληροφορίες σχετικές με την έρευνα και τη διδασκαλία των νεοελληνικών σπουδών σε όλον τον κόσμο (http://logiosermis.phl.uoc.gr/).

Eπαγγελματικές Δυνατότητες
Oι απόφοιτοι του Tμήματος Φιλολογίας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γραφείου Διασύνδεσης του Πανεπιστημίου μας, μπορούν να εργαστούν:
– Σε Bιβλιοθήκες και Aρχεία
– Σε Eφημερίδες και περιοδικά
– Σε Eκδοτικούς οίκους και οργανισμούς
– Στην Tοπική Aυτοδιοίκηση
– Ως Φιλόλογοι στη Δευτεροβάθμια Eκπαίδευση (Δημόσια και Iδιωτική)
– Σε εργασίες με φιλολογικό αντικείμενο στο χώρο των εκδόσεων (μεταφραστές και επιμελητές εκδόσεων, γλωσσολόγοι, επίβλεψη εκδόσεων, συγγραφή βοηθημάτων για τα φιλολογικά μαθήματα του σχολείου) και στον Tύπο
– Ως καθηγητές της Eλληνικής ως Ξένης γλώσσας
– Ως ωρομίσθιοι καθηγητές / εκπαιδευτές σε διάφορες σχολές (I.E.K., K.E.K., Σχολές του O.A.E.Δ., Σχολές Tουριστικών Eπαγγελμάτων, Σχολές Eνόπλων Δυνάμεων, Σχολή Aστυνομίας, Σχολή Nοσηλευτικής, κ.ά.)
– Σε N.E.Λ.E. για διδασκαλία Eλληνικών σε Προγράμματα Aναλφαβητισμού και σε Oμάδες Kοινωνικά Aποκλεισμένων (π.χ. Tσιγγάνων).
– Σε ερευνητικά κέντρα
– Σε Θεατρικούς Oργανισμούς και Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης
Οι φοιτητές και οι πτυχιούχοι του Τμήματος μπορούν να απευθύνονται στο Γραφείο Διασύνδεσης του Πανεπιστημίου μας για θέματα εργασίας και συνέχισης των σπουδών τους.

Mεταπτυχιακές Σπουδές
Στο Tμήμα Φιλολογίας λειτουργεί από το 1993/4 πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στις ειδικότητες της κλασικής, βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας, της γλωσσολογίας και του θεάτρου-κινηματογράφου. Tο πρόγραμμα αποσκοπεί στη δημιουργία νέων επιστημόνων που θα στελεχώσουν τα συναφή Eρευνητικά Kέντρα και τα Πανεπιστημιακά Iδρύματα και απονέμει Mεταπτυχιακό Δίπλωμα Eιδίκευσης (πρώτος κύκλος) και Διδακτορικό Δίπλωμα (δεύτερος κύκλος). Eπίσης, παρέχεται στους φοιτητές η δυνατότητα συμμετοχής σε ερευνητικά προγράμματα ενώ ένα μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα του Tμήματος είναι η συνεργασία του με το Iνστιτούτο Mεσογειακών Σπουδών (I.T.E.) που εποπτεύεται από τη ΓΓET.

ΣΠΟΥΔΕΣ

1. Από το ακαδημαϊκό έτος 1988-89 έχει αρχίσει η σταδιακή εφαρμογή του αναθεωρημένου Προγράμματος Σπουδών του Τμήματος. Το Πρόγραμμα αυτό είναι σχεδιασμένο με τρόπο που να εξασφαλίζει μια γενική φιλολογική κατάρτιση, προσφέροντας συγχρόνως τη δυνατότητα στοιχειώδους εξειδίκευσης στα γνωστικά αντικείμενα ενός από τους τέσσερις τομείς του Τμήματος.

2. Στα οκτώ εξάμηνα των ακαδημαϊκών σπουδών τους οι φοιτητές οφείλουν να παρακολουθήσουν εικοσιοκτώ βασικά μαθήματα Φιλολογίας (Υποχρεωτικά Επιλεγόμενα Φιλολογίας, ΥΕΦ:3×28=84 ώρες) και πέντε μαθήματα γενικής κατάρτισης, προσφερόμενα από τα άλλα Τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής (Υποχρεωτικά Επιλεγόμενα Γενικής Κατάρτισης, ΥΕΓ:3×5=15 ώρες). Οφείλουν, ακόμη να επιλέξουν έξι μαθήματα ειδίκευσης (Υποχρεωτικά Επιλεγόμενα Τομέα, ΥΕΤ:3×6=18 ώρες) από το Πρόγραμμα του Τομέα της προτίμησής τους (Κλασικών Σπουδών, Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, Γλωσσολογίας, Θεατρολογίας και Μουσικολογίας). Στο Πρόγραμμα του ίδιου Τομέα πρέπει να εντάσσονται τουλάχιστον τα τρία από τα τέσσερα Σεμινάρια που ο φοιτητής είναι υποχρεωμένος να παρακολουθήσει κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ενώ το τέταρτο μπορεί να προέρχεται και από άλλον Τομέα του Τμήματος (ΣΕΜ:3×4 =12 ώρες). Τέλος ο φοιτητής έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει και πέντε μαθήματα ελεύθερης επιλογής (ΕΛΕ:3×5=15 ώρες), τα δύο από τα οποία ανήκουν οπωσδήποτε στο Πρόγραμμα του Τμήματος, ενώ τα λοιπά τρία μπορούν να προέρχονται και από τα άλλα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής. Αν συνυπολογιστούν τα τέσσερα υποχρεωτικά μαθήματα ξένης γλώσσας (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ιταλικά), για την απόκτηση του Πτυχίου του Τμήματος Φιλολογίας απαιτούνται συνολικά πενήντα δύο μαθήματα ή 156 ώρες/μονάδες (52×3=156).

3. Με δήλωσή του, που υποβάλλεται στη Γραμματεία κατά την έναρξη του τρίτου εξαμήνου σπουδών, ο φοιτητής ορίζει τον Τομέα που θα ακολουθήσει ως το τέλος των σπουδών του.

4. Εφόσον το διδακτικό δυναμικό του Τμήματος το επιτρέπει, όλα τα μαθήματα ΥΕΦ προσφέρονται κάθε χρόνο και οπωσδήποτε το λιγότερο τρεις φορές ανά τετραετία.

5. Για την συμμετοχή στα σεμινάρια ισχύουν οι διατάξεις του Κανονισμού Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής.

6. Η παρακολούθηση Σεμιναρίου δεν επιτρέπεται, αν ο ενδιαφερόμενος δεν έχει παρακολουθήσει επιτυχώς το σχετικό εισαγωγικό μάθημα, καθώς και μία τουλάχιστον παράδοση στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο. Γενικά συνιστάται στους φοιτητές να εγγράφονται κατά τα τέσσερα πρώτα εξάμηνα των σπουδών τους στα εισαγωγικά μαθήματα και τις θεματογραφίες.

7. Δεν επιτρέπεται η εγγραφή σε λιγότερα από τέσσερα (4) και περισσότερα από οκτώ (8) μαθήματα κάθε εξάμηνο. Μετά το έκτο εξάμηνο σπουδών ο φοιτητής μπορεί να εγγραφεί το πολύ σε εννέα (9) μαθήματα κάθε εξάμηνο, προϋπόθεση όμως για την απόκτηση του πτυχίου είναι η επιτυχής παρακολούθηση δύο (2) τουλάχιστον μαθημάτων τόσο κατά το έβδομο, όσο και κατά το όγδοο εξάμηνο σπουδών.

8. Κάθε εβδομαδιαία ώρα διδασκαλίας ανά εξάμηνο, ισοδυναμεί με μία (1) διδακτική μονάδα. Για την απόκτηση του πτυχίου απαιτείται ο φοιτητής να συγκεντρώσει 156 διδακτικές μονάδες, παρακολουθώντας τα μαθήματα που επιλέγει και υφιστάμενος με επιτυχία τις σχετικές εξετάσεις ή και δοκιμασίες.

9. Η κατανομή των ωρών διδασκαλίας στο Πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος είναι ενδεικτική. Συνιστάται η παρακολούθηση των μαθημάτων ΥΕΦ όσο γίνεται πιο νωρίς μετά την έναρξη των σπουδών· έτσι ο φοιτητής θα αποκτήσει σύντομα τις βασικές γνώσεις που είναι απαραίτητες για την επιτυχή παρακολούθηση των μαθημάτων ΥΕΤ και την αποδοτική συμμετοχή του στα σεμινάρια.

10. Η εγγραφή στις θεματογραφίες ΑΕΦ 010 και 020, ΛΑΦ 010 και 020 ρυθμίζεται, στην περίπτωση που λειτουργούν δύο τμήματα, αλφαβητικώς: όσων το επώνυμο αρχίζει από το Α έως το Λ εγγράφονται στο 1ο τμήμα και από το Μ ως το Ω στο 2ο τμήμα. Οι εξετάσεις σε όλες τις θεματογραφίες περιλαμβάνουν υποχρεωτικά και εξέταση σε άγνωστο κείμενο (ευθύ και αντίστροφο).

11. Το Τμήμα Φιλολογίας μπορεί να οργανώσει, με δαπάνη του Πανεπιστημίου, εκπαιδευτική εκδρομή για φοιτητές του Τμήματος που παρακολουθούν μάθημα, σεμινάριο ή άσκηση, για τα οποία είναι υποχρεωτική επιτόπια εξέταση της διδακτέας ύλης (χειρόγραφα, έγγραφα, βιβλιοθήκες, προφορικό υλικό, κ.λ.π.).

12. Φοιτητές του Τμήματος Φιλολογίας δεν επιτρέπεται να εγγράφονται σε μαθήματα άλλης Σχολής, εφόσον τα μαθήματα αυτά προσφέρονται από τη Φιλοσοφική Σχολή. Κατ’ εξαίρεση, το Διοικητικό Συμβούλιο του Τμήματος, ύστερα από εκτίμηση των στοιχείων που ο ενδιαφερόμενος οφείλει να υποβάλει, μπορεί να επιτρέψει την εγγραφή σε δύο συνολικά μαθήματα προσφερόμενα από άλλη Σχολή. Τα μαθήματα αυτά θεωρούνται Ελεύθερες Επιλογές.

13. Στην αρχή κάθε εξαμήνου ο Τομέας εκτιμά τα αριθμητικά δεδομένα των εγγραφών σε κάθε μάθημα και με εισήγηση του διδάσκοντος αποφασίζει αν συντρέχουν λόγοι περιορισμού στις εγγραφές, με την προϋπόθεση ότι το ίδιο ή συναφές μάθημα θα προσφερθεί μέχρι το τέλος του επομένου ακαδημαϊκού έτους.

14. Προκειμένου για φοιτητές άλλων Σχολών του Πανεπιστημίου, η εγγραφή τους σε μάθημα που προσφέρεται από το Τμήμα Φιλολογίας εγκρίνεται από τον οικείο Τομέα, ύστερα από εισήγηση του διδάσκοντος και σε συνεννόηση με το Τμήμα προέλευσης των ενδιαφερομένων.

ΒΡΑΒΕΙΑ

Βραβείο Louis Robert. Ετήσιο βραβείο που απονέμεται στις δύο καλύτερες προπτυχιακές ή μεταπτυχιακές αρχαιογνωστικές εργασίες των Τμημάτων Φιλολογίας και Ιστορίας-Αρχαιολογίας του προηγουμένου ακαδημαϊκού έτους. Εργασίες με βαθμό άριστα υποβάλλονται από τους διδάσκοντες των οικείων Τομέων σε τριμελείς επιτροπές, τις οποίες συγκροτούν τα Τμήματα Φιλολογίας και Ιστορίας-Αρχαιολογίας. Το βραβείο αυτό θεσμοθετήθηκε κατόπιν εισηγήσεως του αείμνηστου καθηγητή Ι. Καμπίτση εις μνήμην του “επιφανούς αρχαιογνώστη Louis Robert, καθηγητή στο Κολλέγιο της Γαλλίας και μέλους της Ακαδημίας των Επιγραφών”. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ισόποσο με 3.000 γαλλικά φράγκα για κάθε εργασία.

Βραβείο Στέλλας Παναγοπούλου. Το βραβείο αυτό θεσμοθετήθηκε στη μνήμη της Στέλλας Παναγοπούλου από τη μητέρα της καθηγήτρια κ. Ι. Γιατρομανωλάκη· χορηγήθηκε για πρώτη φορά για το ακαδημαϊκό έτος 1994-95 σε αριστούχο μεταπτυχιακό φοιτητή του Τμήματος (400.000 δρχ.).

Υποτροφία Ιωάννη Καμπίτση. Η υποτροφία αυτή θεσμοθετήθηκε στη μνήμη του καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας Ιωάννη Καμπίτση και απονέμεται ανά διετία από το ακαδημαϊκό έτος 1996-97 στον εκάστοτε πρωτεύοντα στις εξετάσεις για το Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Α΄ Κύκλου του Τομέα Κλασικών Σπουδών. Η υποτροφία συνίσταται στη χορήγηση 500.000 δρχ. κάθε εξάμηνο. Ο φοιτητής διατηρεί την υποτροφία και κατά το δεύτερο έτος των σπουδών του, εφόσον η επίδοσή του κατά το πρώτο έτος κριθεί ικανοποιητική (μέσος όρος βαθμολογίας στα μαθήματα τουλάχιστον επτά [7]), ενώ σε αντίθετη περίπτωση χάνει την υποτροφία η οποία απονέμεται πάλι στον πρωτεύσαντα στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Α΄ Κύκλου του Τομέα Κλασικών Σπουδών.

Βραβείο Μενέλαος Γ. Παρλαμάς. Θεσμοθετήθηκε από τον Σύλλογο “Φίλοι του Πανεπιστημίου Κρήτης” του Ηρακλείου και απονέμεται στην καλύτερη εργασία, δημοσιευμένη ή αδημοσίευτη, εκπονημένη από μεταπτυχιακό φοιτητή του Πανεπιστημίου Κρήτης πρώτου ή δεύτερου κύκλου, οιασδήποτε Σχολής ή Τμήματος με αντικείμενο τη μελέτη του ελληνικού πολιτισμού. Η χρονική περίοδος (αρχαία, μέση ή νεότερη) καθορίζεται κάθε έτος κατά την προκήρυξη. Η απονομή γίνεται σε επίσημη τελετή στο Ηράκλειο.

Η προθεσμία κατάθεσης προτάσεων για βραβεία λήγει την 31/12. Η απονομή των βραβείων θα πραγματοποιείται κατά την τελετή επίδοσης των πτυχίων.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

(Y.A. 24454/B7 / ΦΕΚ 1202/13.07.2007 τ.Β’)
Εσωτερικός Κανονισμός για Μεταπτυχιακές Σπουδές
Εσωτερικός Κανονισμός για Διδακτορικές Σπουδές
Περί λογοκλοπής

Υπεύθυνος προγράμματος: Αναστάσιος Νικολαΐδης
Γραμματεία: Γιώργος Μοτάκης

Το Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης οργανώνει και λειτουργεί από το ακαδημαϊκό έτος 1993-1994 Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Φιλολογίας.

Αντικείμενο – Σκοπός

Αντικείμενο και σκοπός του προγράμματος είναι η προαγωγή της επιστήμης στις ειδικότητες της ελληνικής φιλολογίας, της γλωσσολογίας και του θεάτρου-κινηματογράφου και η δημιουργία νέων επιστημόνων, οι οποίοι θα στελεχώσουν τα συναφή Ερευνητικά Κέντρα και Πανεπιστημιακά Τμήματα, ορισμένα από τα οποία συναντούν σοβαρές δυσκολίες στην εξεύρεση εξειδικευμένου διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού.

Το πρόγραμμα εξειδικεύεται στους παρακάτω τομείς:

  • Κλασική Φιλολογία, με ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση μεταξύ αρχαίας ελληνικής και λατινικής λογοτεχνίας στην επίδραση της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας επί της βυζαντινής και νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας
  • Βυζαντινή Φιλολογία, με ιδιαίτερη έμφαση σε περιοχές οι οποίες δεν καλλιεργούνται συστηματικά στην Ελλάδα, όπως είναι λ.χ. η αγιολογική και υμνογραφική φιλολογία
  • Νεοελληνική Φιλολογία
  • Γλωσσολογία, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεθοδολογία περιγραφής γλωσσών και στη γραμματική και τη διδακτική της νέας ελληνικής
  • Θέατρο και Κινηματογράφος
Μεταπτυχιακοί Τίτλοι

Το πρόγραμμα απονέμει:

  • Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στην Αρχαία Ελληνική και Λατινική Φιλολογία, Βυζαντινή Φιλολογία, Νεοελληνική Φιλολογία, Γλωσσολογία, Θέατρο & Κινηματογράφο (Πρώτος Κύκλος)
  • Διδακτορικό Δίπλωμα (Δεύτερος Κύκλος)
Κατηγορίες Πτυχιούχων που γίνονται δεκτοί

Στον Πρώτο Κύκλο (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης) γίνονται δεκτοί πτυχιούχοι Τμημάτων Φιλολογίας ή Φιλοσοφικών Σχολών ΑΕΙ της ημεδαπής, καθώς και πτυχιούχοι αντίστοιχων Tμημάτων ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής. Επίσης, γίνονται δεκτοί ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης Ειδικής Σύνθεσης (Γ.Σ.Ε.Σ.) πτυχιούχοι άλλων Tμημάτων Α.Ε.Ι. καθώς και πτυχιούχοι ΤΕΙ σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 2916/2001 (ΦΕΚ 114/τ.Α΄).

Για το Διδακτορικό Δίπλωμα (Δ.Δ). γίνονται δεκτοί κάτοχοι του εν λόγω Μ.Δ.Ε. καθώς επίσης και άλλου Μ.Δ.Ε. συναφούς γνωστικού αντικειμένου.

Αριθμός Εισακτέων

Ο αριθμός εισακτέων στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών ορίζεται κατά ανώτατο όριο κατ’ έτος σε σαράντα (40) φοιτητές (Κλασική Φιλολογία 12, Βυζαντινή Φιλολογία 4, Νεοελληνική Φιλολογία 12, Γλωσσολογία 6 και Ιστορία και Θεωρία του Θεάτρου και του Κινηματογράφου 6)

Χρονική Διάρκεια

Η χρονική διάρκεια του προγράμματος Πρώτου Κύκλου ορίζεται σε τέσσερα (4) διδακτικά εξάμηνα. Του Δεύτερου Κύκλου ορίζεται σε έξι (6) έως δέκα (10) διδακτικά εξάμηνα.

Προγράμματα Μαθημάτων
Πρώτος κύκλος

Τα μαθήματα σε όλους τους τομείς διδάσκονται τρεις (3) ώρες εβδομαδιαίως και αντιστοιχούν σε τρεις (3) διδακτικές μονάδες το καθένα.

Δεύτερος κύκλος

Οι υποχρεώσεις των μεταπτυχιακών φοιτητών Δευτέρου Κύκλου ορίζονται κατά τομείς ως εξής:

Κλασική Φιλολογία

Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές Δευτέρου Κύκλου ασχολούνται κυρίως με τη συγγραφή της διδακτορικής τους διατριβής υπό την επίβλεψη της τριμελούς συμβουλευτικής επιτροπής όπως ορίζει ο νόμος. Συμμετέχουν επίσης στα ερευνητικά προγράμματα του Τομέα ή ύστερα από συνεννόηση, σε συναφή προγράμματα των αντιστοίχων τομέων άλλων ΑΕΙ της ημεδαπής ή και της αλλοδαπής (π.χ. μέσω του προγράμματος ERASMUS). Ο επόπτης των σπουδών τους μπορεί να τους υποδείξει, ανάλογα με τις τυχόν ελλείψεις τους και τις επιμέρους σπουδαστικές τους ανάγκες, την παρακολούθηση ορισμένων μεταπτυχιακών ή προπτυχιακών μαθημάτων του Τμήματος Φιλολογίας ή και άλλου Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μπορεί ακόμη να τους αναθέσει και περιορισμένης έκτασης επικουρικό διδακτικό έργο στο χώρο της ειδικότητάς τους, κάτω από την επίβλεψη ενός μέλους ΔΕΠ.

Βυζαντινή Φιλολογία

Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές του Δεύτερου Κύκλου έχουν ως κύριο έργο την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με την εποπτεία τριμελούς επιτροπής σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου. Παραλλήλως συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα του Τομέα και κυρίως στο Πρόγραμμα Bibliotheca Hagiographica Neograeca, βοηθούν στην οργάνωση του Εργαστηρίου Παλαιογραφίας και αναλαμβάνουν δευτερεύοντα διδακτικά έργα, όπως είναι η επίβλεψη ασκήσεων φοιτητών.

Νεοελληνική Φιλολογία

Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές Δευτέρου Κύκλου ασχολούνται κυρίως με τη συγγραφή της διδακτορικής τους διατριβής, υπό την επίβλεψη της τριμελούς συμβουλευτικής επιτροπής όπως ορίζει ο νόμος. Συμμετέχουν επίσης στα ερευνητικά προγράμματα του Τομέα ή ύστερα από συνεννόηση, σε συναφή προγράμματα των αντιστοίχων τομέων άλλων ΑΕΙ της ημεδαπής ή και αλλοδαπής (π.χ. μέσω του προγράμματος ERASMUS). Ο επόπτης των σπουδών τους μπορεί να τους υποδείξει, ανάλογα με τις τυχόν ελλείψεις τους και τις επιμέρους σπουδαστικές τους ανάγκες, την παρακολούθηση ορισμένων μεταπτυχιακών ή προπτυχιακών μαθημάτων του Τμήματος Φιλολογίας ή και άλλου Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Μπορεί ακόμη να τους αναθέσει και περιορισμένης έκτασης επικουρικό διδακτικό έργο στο χώρο της ειδικότητάς τους, κάτω από την επίβλεψη ενός μέλους ΔΕΠ.

Γλωσσολογία

Οι μεταπτυχιακοί σπουδαστές Δευτέρου Κύκλου έχουν ως κύριο έργο τη συγγραφή της διδακτορικής τους διατριβής, όπως ορίζει ο νόμος. Με ευθύνη και επίβλεψη του επόπτη τους, μπορεί επίσης να τους ανατεθεί επικουρικό διδακτικό έργο σχετιζόμενο με την ειδίκευσή τους. Οι μεταπτυχιακοί σπουδαστές μπορούν να παρακολουθούν σε συνεννόηση με τον επόπτη τους και ανάλογα με τις τυχόν ελλείψεις τους μικρό αριθμό μεταπτυχιακών ή προπτυχιακών μαθημάτων του Τμήματος Φιλολογίας ή και άλλου Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Οι μεταπτυχιακοί σπουδαστές και των δύο κύκλων μπορούν να συμμετέχουν στα ερευνητικά προγράμματα του Τομέα Γλωσσολογίας.

Θεατρολογία

Οι μεταπτυχιακοί σπουδαστές Δεύτερου Κύκλου επιδίδονται κυρίως στη συγγραφή της διδακτορικής τους διατριβής, κάτω από την επίβλεψη του επόπτη των σπουδών τους και της τριμελούς συμβουλευτικής επιτροπής όπως ορίζει ο νόμος. Παίρνουν μέρος επίσης στα ερευνητικά προγράμματα του Τομέα και, ύστερα από σχετική συνεννόηση, στα ερευνητικά προγράμματα θεατρολογίας του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών. Ο επόπτης των σπουδών τους μπορεί να τους αναθέσει την παρακολούθηση κάποιων μεταπτυχιακών μαθημάτων του Τμήματος Φιλολογίας ή άλλου Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, ανάλογα με τις τυχόν ελλείψεις τους και τις επιμέρους σπουδαστικές τους ανάγκες. Και μπορεί να τους αναθέσει περιορισμένης έκτασης επικουρικό διδακτικό έργο στο χώρο της ειδικότητάς τους, κάτω από την επίβλεψη κάποιου μέλους ΔΕΠ.

Προσωπικό

Για τη διεξαγωγή του Προγράμματος μεταπτυχιακών Σπουδών απασχολούνται μέλη Διδακτικού εν γένει Προσωπικού.

Υλικοτεχνική υποδομή

Η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου κρίνεται επαρκής για την υποστήριξη των πρώτων σταδίων του Προγράμματος, αλλά για την ολοκλήρωση και άρτια υλοποίησή του απαιτείται χρηματοδότηση για την ταχεία προμήθεια ειδικών βιβλίων και περιοδικών.

Υποτροφίες και βραβεία

Βραβείο Louis Robert. Ετήσιο βραβείο που απονέμεται στις δύο καλύτερες προπτυχιακές ή μεταπτυχιακές αρχαιογνωστικές εργασίες των Τμημάτων Φιλολογίας και Ιστορίας Αρχαιολογίας του προηγούμενου ακαδημαϊκού έτους. Εργασίες με βαθμό άριστα υποβάλλονται από τους διδάσκοντες των οικείων Τομέων σε τριμελείς επιτροπές, τις οποίες συγκροτούν τα Τμήματα Φιλολογίας και Ιστορίας – Αρχαιολογίας. Το βραβείο αυτό θεσμοθετήθηκε κατόπιν εισηγήσεως του αείμνηστου καθηγητή Ι. Καμπίτση, εις μνήμην του “επιφανούς αρχαιογνώστη Louis Robert, καθηγητή στο Κολλέγιο της Γαλλίας και μέλους της Ακαδημίας των Επιγραφών”. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ισόποσο με 3.000 γαλλικά φράγκα για κάθε εργασία.

Βραβείο Στέλλας Παναγοπούλου. Το βραβείο αυτό θεσμοθετείται στη μνήμη της Στέλλας Παναγοπούλου από τη μητέρα της αναπληρώτριας καθηγήτριας κ. Ι. Γιατρομανωλάκη και χορηγήθηκε για πρώτη φορά για το ακαδημαϊκό έτος 1994-95 σε αριστούχο μεταπτυχιακό φοιτητή του Τμήματος (400.000 δρχ.). Από το ακαδημαϊκό έτος 2000-2001 το βραβείο αυτό (500.000 δρχ.) απονέμεται ανά διετία, ύστερα από απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος, σε μεταπτυχιακό φοιτητή/τρια 2ου Κύκλου ο οποίος διακρίνεται για τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις, ή σε μεταπτυχιακό φοιτητή/τρια 1ου Κύκλου του οποίου η συνολική βαθμολογία και η διπλωματική εργασία κρίθηκαν με άριστα.

Υποτροφία Ιωάννη Καμπίτση. Η υποτροφία αυτή θεσμοθετήθηκε στη μνήμη του καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας Ιωάννη Καμπίτση και απονέμεται ανά διετία, από το ακαδημαϊκό έτος 1996-97, στον εκάστοτε πρωτεύοντα στις εξετάσεις για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Α’ Κύκλου του Τομέα Κλασικών Σπουδών. Η υποτροφία συνίσταται στη χορήγηση 500.000 δρχ. ανά εξάμηνο. Ο φοιτητής διατηρεί την υποτροφία και κατά το δεύτερο έτος των σπουδών του, εφόσον η επίδοσή του κατά το πρώτο έτος κριθεί ικανοποιητική (μέσος όρος βαθμολογίας στα μαθήματα τουλάχιστον επτά [7]), ενώ σε αντίθετη περίπτωση χάνει την υποτροφία η οποία απονέμεται πάλι στον πρωτεύσαντα στις εισαγωγικές εξετάσεις για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Α’ Κύκλου του Τομέα Κλασικών Σπουδών.

Η προθεσμία κατάθεσης προτάσεων για τα βραβεία λήγει την 31/12 εκάστου έτους. Η απονομή των βραβείων πραγματοποιείται κατά την αμέσως επόμενη τελετή επίδοσης των πτυχίων.

Κανονισμός Μεταπτυχιακών Σπουδών

Α’ ΚΥΚΛΟΣ

Α) Εισαγωγή Φοιτητών στο Πρόγραμμα
  • Η επιλογή γίνεται με γραπτές και προφορικές εξετάσεις, στις οποίες δικαιούνται να πάρουν μέρος υποψήφιοι που έχουν συγκεντρώσει στο πτυχίο τους γενική βαθμολογία “λίαν καλώς” ή “άριστα”.
  • Οι υποψήφιοι εξετάζονται γραπτώς, κατά το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου ή Ιανουαρίου, στα μαθήματα της ειδίκευσης που επιθυμούν να αποκτήσουν, σε ύλη που ανακοινώνεται τουλάχιστον τέσσερις μήνες νωρίτερα, καθώς και στην ξένη γλώσσα που έχουν δηλώσει ότι κατέχουν. Κατά τον ίδιο χρόνο και ύστερα από σχετικές εισηγήσεις των Τομέων, το Τμήμα ανακοινώνει στον ημερήσιο τύπο τον αριθμό των θέσεων που προκηρύσσονται για κάθε ειδικότητα.
  • Οι εξετάσεις διενεργούνται από τριμελείς επιτροπές των οικείων Τομέων, υπό την εποπτεία της Συντονιστικής Επιτροπής του ΠΜΣ. Οι υποψήφιοι που συγκεντρώνουν στις γραπτές εξετάσεις βαθμό μεγαλύτερο του 6,5 της δεκαδικής κλίμακας, έχουν το δικαίωμα να προσέλθουν σε προφορική εξέταση και συνέντευξη, με την ολοκλήρωση των οποίων θα διαμορφωθεί, ύστερα από συμψηφισμό, και η τελική βαθμολογία τους. Στο τελικό αυτό αποτέλεσμα, οι επιμέρους βαθμολογίες υπολογίζονται με τον ακόλουθο τρόπο : γραπτή εξέταση μαθημάτων ειδίκευσης 40%, βαθμός πτυχίου 20%, βαθμολογία στα προπτυχιακά μαθήματα τα σχετικά με το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών και αριθμός των προπτυχιακών αυτών μαθημάτων 20%, προφορική εξέταση και συνέντευξη 20%. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερέχει ο υποψήφιος που μπορεί να αποδείξει την επάρκειά του σε δεύτερη ή τρίτη γλώσσα.
  • Με την περάτωση των διαδικασιών αυτών οι πίνακες των επιτυχόντων προωθούνται από τη Συντονιστική Επιτροπή του ΠΜΣ για επικύρωση στη ΓΣΕΣ.
B) Φοίτηση
  • Με την εγγραφή του φοιτητή στο ΠΜΣ και ύστερα από σχετική εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής, η ΓΣΕΣ ορίζει τον επόπτη των σπουδών του, σύμφωνα με το άρθρο 12 παρ. 4α του Ν. 2083/1992. Ο επόπτης είναι μέλος ΔΕΠ του τομέα στον οποίον ανήκει η επιστημονική ειδίκευση του φοιτητή και, σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή, παρακολουθεί και ελέγχει τη μεταπτυχιακή πορεία του τελευταίου στο σύνολό της. Κατά την επιλογή του επόπτη, η ΓΣΕΣ λαμβάνει υπόψη τις προγραμματισμένες εκπαιδευτικές άδειες των μελών ΔΕΠ για την επόμενη διετία, ώστε να αποτραπούν τυχόν κενά στην παρακολούθηση του φοιτητή. Λαμβάνει ακόμη υπόψη τον αριθμό φοιτητών που εποπτεύει κάθε επιφορτισμένο με μεταπτυχιακό έργο μέλος της, για την κατά το δυνατόν ισομερέστερη κατανομή του έργου.
  • Κάθε μεταπτυχιακός φοιτητής αναλαμβάνει τρεις σπουδαστικές υποχρεώσεις ανά εξάμηνο και συνολικά δώδεκα στη διάρκεια της διετίας του πρώτου κύκλου της ειδίκευσής του. Οι τέσσερις από τις δώδεκα εκπληρώνονται με την παρακολούθηση των μεταπτυχιακών σεμιναρίων ειδίκευσης που προσφέρει ο Τομέας του, ενώ άλλες τέσσερις, με τα μεταπτυχιακά σεμινάρια γενικότερης κατεύθυνσης που προσφέρει το Τμήμα. Σε περίπτωση που ο Τομέας είναι σε θέση να προσφέρει περισσότερα από ένα μεταπτυχιακά σεμινάρια ειδίκευσης, ανά εξάμηνο, ο σπουδαστής έχει τη δυνατότητα επιλογής, με τη συγκατάθεση του επόπτη του. Σε συνεννόηση επίσης με τον επόπτη των σπουδών του και ύστερα από έγκριση της Συντονιστικής Επιτροπής, ο σπουδαστής μπορεί να αντικαταστήσει ένα σεμινάριο ειδίκευσης και δύο γενικότερης κατεύθυνσης με κάποια σεμινάρια ειδίκευσης άλλου Τομέα ή ακόμη και άλλου Τμήματος Πανεπιστημίου της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, αν αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ωφέλιμο στην αρτιότερη επιστημονική του κατάρτιση. Η συμμετοχή του φοιτητή στα σεμινάρια ολοκληρώνεται με την εκπόνηση γραπτής εργασίας μεταπτυχιακού επιπέδου.
  • Η τρίτη ανά εξάμηνο υποχρέωση του σπουδαστή εκπληρώνεται με ερευνητική άσκηση ή άλλη γραπτή εργασία που γίνεται με ευθύνη του επόπτη του και με βάση συγκεκριμένη βιβλιογραφία. Στόχος των ασκήσεων αυτών είναι η τελική εκπόνηση διπλωματικής εργασίας, η οποία και θα αποτελέσει βασικό κριτήριο της επιτυχημένης ολοκλήρωσης του πρώτου κύκλου των σπουδών του. Ο επόπτης κρίνει, αν η συλλογή του υλικού και η επεξεργασία του θα μεθοδευτούν σταδιακά, από το πρώτο εξάμηνο του κύκλου ή αν σε μια πρώτη φάση, θα θεωρηθεί σκόπιμο να μυηθεί ο σπουδαστής στην τεχνική της έρευνας με τη βοήθεια στοιχειωδέστερων ασκήσεων. Η βαθμολόγηση της διπλωματικής εργασίας του σπουδαστή γίνεται με την παράδοση της τελικής της μορφής, στο τέλος του τετάρτου εξαμήνου των σπουδών του και ο βαθμός αυτός εκπροσωπεί το ένα τρίτο (1/3) του συνόλου της βαθμολογίας του.
  • Όλες οι γραπτές εργασίες των μεταπτυχιακών φοιτητών φυλάσσονται αξιολογημένες στα αρχεία των οικείων Τομέων, ώστε να μπορούν να τις συμβουλευτούν ανά πάσα στιγμή οι επόπτες και η Συντονιστική Επιτροπή. Η βαθμολόγηση γίνεται με τους χαρακτήρες “‘Αριστα”, “Πολύ Καλά”, “Καλά” και “Μέτρια”, από τους οποίους το “Καλά” αντιστοιχεί στη βαθμολογία της βάσης και το “Μέτρια” ισοδυναμεί με αποτυχία.
  • Στο τέλος του πρώτου έτους των σπουδών κάθε φοιτητή, ο επόπτης του συντάσσει λεπτομερή και αιτιολογημένη έκθεση προόδου, για την ενημέρωση του ίδιου του φοιτητή, του Τομέα του και της Συντονιστικής Επιτροπής. Από την έκθεση αυτή κρίνεται, αν ο φοιτητής θα συνεχίσει τις σπουδές του ή όχι. Φοιτητής που έχει συγκεντρώσει βαθμολογία βάσης σε τέσσερα από τα έξι μαθήματα των δύο πρώτων εξαμήνων εγκαταλείπει το πρόγραμμα. Το πρόγραμμα εγκαταλείπουν επίσης φοιτητές που έχουν αφήσει ημιτελείς εργασίες περισσότερες της μίας. Σε περίπτωση αποτυχίας του φοιτητή σε ένα από τα μεταπτυχιακά σεμινάρια, του δίνεται η ευκαιρία να αναπληρώσει με την παρακολούθηση ενός επιπλέον μεταπτυχιακού σεμιναρίου ή με την εκπόνηση γραπτής εργασίας στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο, με τις οδηγίες του επόπτη του ή άλλου μέλους ΔΕΠ, πάντα με τη σύμφωνη γνώμη της Συντονιστικής Επιτροπής ΠΜΣ. Αποτυχία σε σεμινάρια περισσότερα του ενός ανά έτος αυτομάτως συνεπάγεται απομάκρυνση του φοιτητή από το πρόγραμμα. Η απομάκρυνση, όπως και κάθε άλλη αλλαγή της πορείας των σπουδών του, γίνεται μόνο με απόφαση της ΓΣΕΣ και ύστερα από εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής.
  • Η παρακολούθηση των σεμιναρίων είναι υποχρεωτική για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές, και η απουσία τους από περισσότερες των τριών εβδομαδιαίων συναντήσεων συνεπάγεται απώλεια του μαθήματος.
Γ) Τίτλος Σπουδών
Ύστερα από έκθεση του επόπτη και εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής, η ΓΣΕΣ απονέμει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στους φοιτητές που ολοκλήρωσαν με επιτυχία τις σπουδαστικές υποχρεώσεις του Α’ Κύκλου. Δεν θεωρείται επιτυχημένη η εκπλήρωση των υποχρεώσεων, αν ο φοιτητής έχει συγκεντρώσει βαθμολογία βάσης σε οκτώ από τα δώδεκα μαθήματα του κύκλου ή αν παραμένουν ημιτελείς, στο τέλος του δευτέρου έτους των σπουδών του, περισσότερες από δύο γραπτές εργασίες. Περίοδος χάριτος ενός ακαδημαϊκού εξαμήνου μπορεί να χορηγηθεί για τη διευθέτηση παρόμοιων εκκρεμοτήτων, με τη λήξη της οποίας ο φοιτητής αποκτά τον τίτλο ή χάνει την φοιτητική του ιδιότητα. Η απονομή των διπλωμάτων ειδίκευσης μπορεί να γίνεται δυο φορές το χρόνο, κατά τους μήνες Οκτώβριο και Μάρτιο.

Β’ ΚΥΚΛΟΣ

Δ) Εισαγωγή Φοιτητών στον Β’ Κύκλο
  • Στο Β’ Κύκλο των μεταπτυχιακών σπουδών εισάγονται κάτοχοι Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης τμημάτων των Φιλοσοφικών Σχολών των πανεπιστημίων της χώρας ή αντιστοίχων ιδρυμάτων του εξωτερικού. Κατ’ εξαίρεση, μπορούν να γίνουν δεκτοί και κάτοχοι ΜΔΕ άλλων σχολών και τμημάτων, ύστερα από τεκμηριωμένη εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής προς τη ΓΣΕΣ, όταν το θέμα της διατριβής που πρόκειται να εκπονηθεί έχει διεπιστημονικό χαρακτήρα.
  • Όταν το ΠΜΣ Α’ Κύκλου, μέσα από το οποίο ο υποψήφιος απέκτησε το ΜΔΕ, έχει διάρκεια μικρότερη των τεσσάρων ακαδημαϊκών εξαμήνων ή προβλέπει παρακολούθηση αριθμού μαθημάτων σημαντικά μικρότερου εκείνου του Τμήματος, η ΓΣΕΣ μπορεί να απαιτήσει, ύστερα από εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής, την παρακολούθηση μέρους του ΠΜΣ Α’ Κύκλου του Τμήματος, ως προϋπόθεση για την εγγραφή στο Β’ Κύκλο. Ανάλογα αντιμετωπίζεται και η περίπτωση υποψηφίου που έχει αφήσει ανολοκλήρωτο τον Α’ Κύκλο των μεταπτυχιακών του σπουδών σε αναγνωρισμένων ΑΕΙ της χώρας ή του εξωτερικού.
  • Κατ’ εξαίρεση, μπορούν να εγγραφούν στον Β’ Κύκλο υποψήφιοι διδάκτορες που δεν είναι κάτοχοι ΜΔΕ, όταν διαθέτουν αναγνωρισμένο επιστημονικό έργο, αντίστοιχο τουλάχιστον σε ποσότητα και ποιότητα των ερευνητικών εργασιών που προβλέπει το ΠΜΣ Α’ Κύκλου του Τμήματος. Για να ληφθεί πάντως η απόφαση αυτή, απαιτείται σχετική εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής, ύστερα από γνωμοδότηση επιτροπής ειδικών που έχει οριστεί από τη ΓΣΕΣ.
Ε) Εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής
  • Προκειμένου να εγγραφεί στο Β’ Κύκλο των μεταπτυχιακών σπουδών, ο υποψήφιος υποβάλλει στον οικείο τομέα αίτηση, η οποία συνοδεύεται από υπόμνημα σχετικό με τους ιδιαίτερους ερευνητικούς του στόχους, το θέμα της διατριβής που επιθυμεί να εκπονήσει και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζει να χειριστεί το ζήτημα, σε πολύ γενικές γραμμές. Ο Τομέας αξιολογεί την πρόταση, διερευνά τις δυνατότητες των στελεχών του, να υποστηρίξουν το συγκεκριμένο εγχείρημα, και διαβιβάζει το αίτημα στη Συντονιστική Επιτροπή, μαζί με σχετική εισήγηση, στην οποία συμπεριλαμβάνονται προτάσεις ονομάτων για το σχηματισμό της συμβουλευτικής επιτροπής. Η εγγραφή ολοκληρώνεται με την επικύρωση του θέματος της διατριβής και με τον ορισμό της τριμελούς επιτροπής από τη ΓΣΕΣ. Κατά την επιλογή των μελών της επιτροπής και κυρίως κατά την επιλογή του επόπτη, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη όχι μόνο τα ιδιαίτερα επιστημονικά ενδιαφέροντα των τελευταίων, αλλά και ο αριθμός υποψηφίων διδακτόρων που εποπτεύει κάθε μέλος.
  • Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, είναι δυνατόν να αλλάξει το θέμα της διατριβής και η σύνθεση της συμβουλευτικής επιτροπής, μέσα στο πρώτο ακαδημαϊκό έτος των σπουδών του φοιτητή, αν διαπιστωθεί ότι η συγκεκριμένη έρευνα αποβαίνει άκαρπη, αν ο επόπτης αποχωρήσει από το Τμήμα και ο Τομέας δεν είναι σε θέση να προτείνει αντικαταστάτη του, ή αν αλλάξει γενικά η σύνθεση του Τομέα. Για την αλλαγή χρειάζεται απόφαση της ΓΣΕΣ, η οποία και κρίνει αν ο χρόνος εκπόνησης της διατριβής, θα υπολογιστεί με βάση τον ορισμό της νέας συμβουλευτικής επιτροπής, ή αν θα παραμείνει το αρχικό χρονοδιάγραμμα των σπουδών του φοιτητή.
  • Στο τέλος κάθε ακαδημαϊκού έτους, ο υποψήφιος υποβάλλει στη Συμβουλευτική Επιτροπή υπόμνημα για την πορεία της εργασίας του, το οποίο η τελευταία διαβιβάζει επαρκώς σχολιασμένο και αξιολογημένο στη Συντονιστική Επιτροπή. Αδικαιολόγητη και παρατεταμένη αμέλεια στην υποβολή του υπομνήματος επιτρέπει στη Συντονιστική Επιτροπή να εισηγηθεί στη ΓΣΕΣ ακόμη και τη διαγραφή του από το μητρώο των σπουδαστών του Τμήματος.
  • Σε περιπτώσεις στράτευσης, εγκυμοσύνης και σοβαρής ασθένειας, οι υποψήφιοι διδάκτορες μπορούν, με αίτησή τους, να ζητήσουν προσωρινή διακοπή σπουδών τους για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Το διάστημα της άδειας, που θα χορηγήσεις η ΓΣΕΣ, δεν υπολογίζεται στο χρόνο των σπουδών τους. Η χορήγηση άδειας για άλλους σοβαρούς προσωπικούς λόγους απαιτεί πλειοψηφία τριών τετάρτων των μελών της ΓΣΕΣ.
  • Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και ύστερα από σχετική εισήγηση του οικείου τομέα και της Συντονιστικής Επιτροπής ΠΜΔ, η ΓΣΕΣ μπορεί να εγκρίνει την επανεγγραφή στο Β’ κύκλο σπουδών φοιτητή που δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει τη διατριβή του μέσα στα χρονικά όρια που προβλέπει ο νόμος. Στην περίπτωση αυτή ο υποψήφιος είναι υποχρεωμένος να προτείνει καινούριο θέμα διατριβής, την οποία οφείλει να ολοκληρώσει σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των έξι ή μεγαλύτερο των οκτώ ακαδημαϊκών εξαμήνων.
ΣΤ) Απονομή Διδακτορικού Τίτλου
Η ΓΣΕΣ προχωρεί στον ορισμό επταμελούς εξεταστικής επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 12 παρ. 5β του Ν.2083/1992, όταν η τριμελής συμβουλευτική επιτροπή υποβάλλει έκθεση, που πιστοποιεί την ολοκλήρωση της διδακτορικής διατριβής, κατά τις υποδείξεις της. Η δημόσια εξέταση του υποψηφίου γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 5γ του ίδιου άρθρου του νόμου, σε ημερομηνία που έχει ορίσει η ΓΣΕΣ και συμπεριλαμβάνει δύο φάσεις. Στην πρώτη, που είναι δημόσια με ελεύθερη προσέλευση κοινού, ο υποψήφιος παρουσιάζει προφορικά τα πορίσματα της έρευνάς του και απαντά σε ερωτήσεις που του θέτουν τα μέλη της εξεταστικής επιτροπής. Σε ένα δεύτερο στάδιο, ο εξεταζόμενος και οι ακροατές αποχωρούν και η επιτροπή συνεδριάζει για να αποφασίσει αν η διατριβή εγκρίνεται ως έχει, αν απορρίπτεται ή αν αναπέμπεται, οπότε και ορίζει το χρονικό διάστημα για τη διόρθωσή της. Αν η εξέταση ολοκληρωθεί με επιτυχία, ο υποψήφιος αποκτά τον τίτλο του διδάκτορα και δίνει το σχετικό όρκο στην πρώτη συνεδρία της ΓΣΕΣ, ύστερα από την εξέταση. Στην ορκωμοσία καλείται να παραβρεθεί ο Πρύτανης ή ο Κοσμήτορας της Σχολής ή ο νόμιμος εκπρόσωπός τους. Ενδεχομένη απουσία πάντως των τελευταίων δεν ματαιώνει και δεν ακυρώνει τη διαδικασία.

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ
      Το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης πρόκειται να κάνει δεκτούς το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013 και κατόπιν εξετάσεων έως και 32 μεταπτυχιακούς φοιτητές στον Α’ κύκλο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών που οδηγεί στη λήψη Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης (ΜΔΕ) στις παρακάτω κατευθύνσεις:
  • Κλασική Φιλολογία: 8 θέσεις
  • Βυζαντινή Φιλολογία: 4 θέσεις
  • Νεοελληνική Φιλολογία: 8 θέσεις
  • Γλωσσολογία: 6 θέσεις
  • Ιστορία και Θεωρία Θεάτρου και Κινηματογράφου: 3 θέσεις για Θέατρο και 3 θέσεις για ΚινηματογράφοΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
  • Αίτηση συμμετοχής 
  • Επικυρωμένο αντίγραφο πτυχίου με βαθμό τουλάχιστον 6,50 «Λίαν Καλώς». Για τους αποφοίτους πανεπιστημιακών σχολών της αλλοδαπής απαιτείται επιπλέον Βεβαίωση Ισοτιμίας από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ). Για τους αλλοδαπούς αποφοίτους πανεπιστημιακών σχολών ο βαθμός πτυχίου μπορεί να είναι και 5,00 «Καλώς».
  • Επικυρωμένο αντίγραφο Πιστοποιητικού Αναλυτικής βαθμολογίας της Σχολής από την οποία απεφοίτησε
  • Επικυρωμένο αντίγραφο αποδεικτικού γλωσσομάθειας μίας τουλάχιστον ξένης γλώσσας στο επίπεδο Β2 (Lower) ή ανώτερο. Αν δεν υπάρχει τίτλος γλωσσομάθειας, ο υποψήφιος θα εξεταστεί σε μια από τις κύριες ευρωπαϊκές γλώσσες της επιλογής του. Για τους αλλοδαπούς αποδεικτικό γνώσης και της ελληνικής γλώσσας
  • Σύντομο βιογραφικό σημείωμα
  • Απλή φωτοτυπία (όχι επικυρωμένη) των δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότηταςΤα παραπάνω δικαιολογητικά πρέπει να κατατεθούν στην Γραμματεία του Τμήματος μέχρι τις 31 / 7 / 2012 ή να αποσταλούν ταχυδρομικά έως και την παραπάνω ημερομηνία (με σφραγίδα ταχυδρομείου) στην διεύθυνση:Πανεπιστήμιο Κρήτης – Τμήμα Φιλολογίας
    Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών
    741 00 – Ρέθυμνο
    (Παρακαλώ μην στέλνετε συστημένες επιστολές, υπάρχει δυσκολία στην παραλαβή τους)ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

    Δευτέρα 10-9-2012, ώρα 11.30 Λατινική Φιλολογία

    Τρίτη 11-9-2012, ώρα 09.30 Αρχαία Ελληνική Φιλολογία, Βυζαντινή Φιλολογία, Νεοελληνική Φιλολογία, Γλωσσολογία, Ιστορία και Θεωρία του Θεάτρου και του Κινηματογράφου

    Τετάρτη 12-9-2012, Ανακοίνωση των επιτυχόντων στην γραπτή εξέταση και στη συνέχεια προφορική εξέταση από την αντίστοιχη εξεταστική επιτροπή

    Οι υποψήφιοι υποχρεούνται να επιβεβαιώσουν από τον διαδικτυακό τόπο, το πρόγραμμα και την ύλη των εξετάσεων λίγο πριν την έναρξη της εξέτασης. Οι διαγωνιζόμενοι θα συγκεντρωθούν έξω από την γραμματεία του Τμήματος Φιλολογίας για να τους υποδειχθεί ο χώρος διεξαγωγής των εξετάσεων.

    ΤΡΟΠΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

    Οι εξετάσεις διενεργούνται από τριμελείς επιτροπές των οικείων Τομέων, υπό την εποπτεία της Σ.Ε.Μ.Σ. Οι υποψήφιοι που συγκεντρώνουν στις γραπτές εξετάσεις βαθμό τουλάχιστον 6.50 ‘λίαν καλώς’ έχουν το δικαίωμα να προσέλθουν σε προφορική εξέταση και συνέντευξη, με την ολοκλήρωση των οποίων θα διαμορφωθεί, ύστερα από συμψηφισμό, και η τελική βαθμολογία τους. Στο τελικό αυτό αποτέλεσμα, οι επιμέρους βαθμολογίες υπολογίζονται με τον ακόλουθο τρόπο: γραπτή εξέταση μαθημάτων ειδίκευσης 40%, βαθμός πτυχίου 20%, βαθμολογία στα προπτυχιακά μαθήματα τα σχετικά με το πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών και αριθμός των προπτυχιακών αυτών μαθημάτων 20%, προφορική εξέταση και συνέντευξη 20%. Σε περίπτωση ισοβαθμίας γίνονται δεκτοί όλοι οι ισοβαθμούντες υποψήφιοι.

ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ
  • Οι φοιτητές εξετάζονται μόνο σε δύο άγνωστα πεζά κείμενα, ένα αρχαίο ελληνικό και ένα λατινικό και η βαθμολογία υπολογίζεται ως εξής:
    • Για όσους φοιτητές δηλώσουν στην αίτησή τους ότι προτίθενται να ασχοληθούν με την Αρχαία ελληνική φιλολογία, η επίδοσή τους στα αρχαία πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,7 και αυτή στα λατινικά με συντελεστή 0,3.
    • Για όσους δηλώσουν ότι προτίθενται να ασχοληθούν με τη Λατινική φιλολογία, η επίδοσή τους στα λατινικά πολλαπλασιάζεται με συντελεστή 0,7 και αυτή στα αρχαία με συντελεστή 0,3.
    • Για όσους δεν θα έχουν αποφασίσει με ποια φιλολογία θα ασχοληθούν, οι επιδόσεις τους στα αρχαία και λατινικά βαθμολογούνται εξίσου (δηλ. με συντελεστή 0,5).

    Επιτυχόντες θεωρούνται όσοι βαθμολογηθούν στα ως άνω μαθήματα τουλάχιστον με «λίαν καλώς» (6,5).

  • Οι φοιτητές που θα επιτύχουν στις ως άνω γραπτές εξετάσεις και θα προσέλθουν στην προφορική εξέταση-συνέντευξη της επόμενης μέρας αναμένεται να γνωρίζουν επαρκώς την ιστορία της αρχαίας ελληνικής και λατινικής λογοτεχνίας (εκπρόσωποι, έργα, προβλήματα). Ενδεικτικά εγχειρίδια είναι:
    • Nesselrath-Graf, Εισαγωγή στην αρχαιογνωσία, εκδόσεις Παπαδήμας (2 τόμοι)
    • Easterling-Knox, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας
    • Michael Von Albrecht, Ιστορία της ρωμαϊκής λογοτεχνίας
    • ή οποιοδήποτε άλλο.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

Σημείωση: Η παρακάτω ύλη άλλαξε την 1/2/2012 και θα ισχύσει για τις εξετάσεις του Σεπτεμβρίου 2012 και εξής.

1) ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ (προτεινόμενη βιβλιογραφία)

  • Θαύματα Αγίου Δημητρίου
    • P. Lemerle (εκδ.), Les plus anciens recueils des miracles de saint Démétrius et la pénétration des Slaves dans les Balkans. I. Le Texte; II. Commentaire, CNRS/Paris 1979
    • Αλόη Σιδέρη (μτφ.), Χ. Μπακιρτζής (εισ. σχ. επιμ.), Οι αρχαιότερες συλλογές των θαυμάτων του Αγίου Δημητρίου. Οι συλλογές Αρχιεπισκόπου Ιωάννου και Ανωνύμου: ο βίος, τα θαύματα και η Θεσσαλονίκη του Αγίου Δημητρίου, Αθήνα: Άγρα 1997
  • Βίος Βασιλείου (Συνεχιστής Θεοφάνη, Βιβλίο Ε΄)
    • Ι. Ševčenko (εκδ.), Theophanes Continuatus V (Vita Basilii), CFHB 42/2, Berlin 2011
    • Χριστίνα Σιδερή (μτφ.), [Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογεννήτου] Βίος Βασιλείου. Η βιογραφία του αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος από τον εστεμμένο εγγονό του, Αθήνα: Κανάκη 2010
  • Ιωάννης Σκυλίτζης, Χρονογραφία
    • Η. Τhurn (εκδ.), Ιoannis Scylitzae Synopsis historiarum, CFHB 5, Βerlin-Νew York 1973
    • Δ.Ι. Μούσουρας (μτφ.)-Α. Τσελίκας (εισ.), Ιωάννου Σκυλίτση χρονογραφία: νεοελληνική μετάφραση με τις μικρογραφίες του κώδικα της Μαδρίτης, Αθήνα: Μίλητος 2006
    • Ειρήνη-Σοφία Κιαπίδου, Η σύνοψη ιστοριών του Ιωάννη Σκυλίτζη και οι πηγές της (811-1057): Συμβολή στη βυζαντινή ιστοριογραφία κατά τον ΙΑ΄ αιώνα, Αθήνα: Κανάκη 2010

2) ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ (προτεινόμενη βιβλιογραφία)

  • Ιστοριογραφία
    • Εισαγωγή στη βυζαντινή ιστοριογραφία από το εγχειρίδιο, H. Hunger, Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Β΄, Αθήνα 21991, 1-60
    • Τα εισαγωγικά σημειώματα για κάθε περίοδο (πρώιμη, μέση και ύστερη) από το εγχειρίδιο, Α. Καρπόζηλος, Βυζαντινοί ιστορικοί και χρονογράφοι, τ. A΄-Γ΄, Αθήνα 1997-2009
    • Επίσης από τα εγχειρίδια του Καρπόζηλου και του Hunger, εισαγωγή για τους παρακάτω ιστορικούς συγγραφείς και το έργο τους (χωρίς τα κείμενά τους): Προκόπιο, Θεοφάνη, Άννα Κομνηνή, Μιχαήλ Ψελλό, Νικήτα Χωνιάτη και τους ιστορικούς των αλώσεων Μιχαήλ Δούκα, Γεώργιο Σφραντζή, Λαόνικο Χαλκοκονδύλη, Κριτόβουλο Ίμβριο.
  • Υμνογραφία (μόνο για κοντάκιο και κανόνα)
    • Θ. Δετοράκης, Βυζαντινή υμνογραφία, Ηράκλειο 1997
    • Κ. Μητσάκης, Βυζαντινή υμνογραφία: από την Καινή Διαθήκη ως την Εικονομαχία, Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών 1971 = Αθήνα: Γρηγόρης 2010
    • C.A. Trypanis, Greek Poetry: From Homer to Seferis, London-Boston: Faber & Faber 1981, 408-66
  • Ρητορική
    • Το εισαγωγικό άρθρο Elizabeth Jeffreys, το άρθρο Rhetoric, στο Εlizabeth Jeffreys-J. Haldon-R. Cormack (εκδ.), Τhe Oxford Handbook of Byzantine Studies, Oxford-Νew Υork 2008, 827-37
    • Ε. Jeffreys (εκδ.), Rhetoric in Byzantium. Papers from the Thirty-fifth Spring Symposium of Byzantine Studies, Exeter College, University of Oxford, March 2001, Aldershot 2003

Και για τις δύο ενότητες της ύλης μπορείτε να ανατρέχετε και στο εισαγωγικό εγχειρίδιο:

    • J.O. Rosenqvist, Η Bυζαντινή λογοτεχνία από τον 6ο αιώνα ως την άλωση της Κωνσταντινούπολης, μτφ. Ι. Bάσσης, Αθήνα: Κανάκη 2008

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ

Οι υποψήφιοι για τις εξετάσεις μεταπτυχιακών στον τομέα των νέων ελληνικών οφείλουν να έχουν διαβάσει προσεκτικά τα κείμενα της λίστας, τις εισαγωγές σε αυτά, όπου υπάρχουν (π.χ. Παν. Μουλλάς, Εισαγωγή στον Βιζυηνό) και τις αντίστοιχες σελίδες από Ιστορίες της λογοτεχνίας. Η μελέτη εξειδικευμένων πραγματειών για τους συγγραφείς και τα κείμενα που εξετάζονται είναι προφανώς επιβοηθητική αλλά όχι απαραίτητη. Η εξεταστέα ύλη άλλαξε στις 15-3-2010 και θα ισχύει για τις εξετάσεις που θα γίνουν από το Σεπτέμβριο 2010 έως και τον Ιανουάριου 2014. (Οι φιλολογικές εισαγωγές των εκδόσεων περιλαμβάνονται στην ύλη των εξετάσεων)

  • Ιστορία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (Κ. Θ. Δημαρά, ή Λ. Πολίτη, ή Μ. Vitti)
  • Διγενής Ακρίτης (έκδ. Αλεξίου, ΝΕΒ)
  • Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος (έκδ. Αλεξίου, ΝΕΒ)
  • Μπεργαδής, Απόκοπος (επιμ. Αλεξίου, ΝΕΒ)
  • Η θυσία του Αβραάμ (εκδ. Bakker – van Gemert, ΠΕΚ, μικρή έκδοση)
  • Γεώργιος Χορτάτσης, Ερωφίλη (έκδ. Αλεξίου – Αποσκίτη, Στιγμή)
  • Αθανάσιος Χριστόπουλος, Λυρικά (επιμ. Ελ. Τσαντσάνογλου, ΝΕΒ)
  • Claude Fauriel, Ελληνικά δημοτικά τραγούδια, τ. Α’, (επιμ. Αλέξη Πολίτη, ΠΕΚ)
  • Αδαμάντιος Κοραής, Παπατρέχας (ΝΕΒ)
  • Ανδρέας Κάλβος, Ωδαί (επιμ. Στέφ. Διαλησμάς, Ακαδ. Αθηνών, Ουράνη)
  • Διονύσιος Σολωμός, Ποιήματα (έκδ. Πολίτη, έκδ. Ίκαρος)
  • Κωστής Παλαμάς, Ασάλευτη ζωή (‘Απαντα, έκδ. Γκοβόστης – Μπίρης)
  • Κ. Π. Καβάφης, Τα ποιήματα (έκδ. Γ.Π. Σαββίδη, Ίκαρος)
  • ‘Αγγελος Σικελιανός, Αντίδωρο (επιμ. Κ. Μπουρναζάκης, Ίκαρος)
  • Κ. Γ. Καρυωτάκης, Τα ποιήματα (επιμ. Γ. Π. Σαββίδη, έκδ. Νεφέλη)
  • Οδυσσέας Ελύτης, ‘Αξιον εστί (Ίκαρος)
  • Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα (επιμ. Γ. Π. Σαββίδη, Ίκαρος)
  • Α. Εμπειρίκος, Γραπτά (εκδ. ‘Αγρα)
  • Γιάννης Ρίτσος, Δοκιμασία, “Ορέστης”, Μαρτυρίες (σειρά πρώτη) (Ποιήματα, τομ. Α’ κ.ε., έκδ. Κέδρος)
  • Αλ. Ρίζος Ραγκαβής, Ο Αυθέντης του Μορέως (έκδ. Ουράνη)
  • Εμμανουήλ Ροΐδης, Η Πάπισσα Ιωάννα (επιμ. ‘Αλκη Αγγέλου, ΝΕΒ)
  • Δ. Βικέλας, Λουκής Λάρας (ΝΕΒ)
  • Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Η φόνισσα, “Βαρδιάνος στα σπόρκα” (‘Απαντα, τομ. 1-5, έκδ. Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου, Δόμος)
  • Γεώργιος Βιζυηνός, Νεοελληνικά Διηγήματα (επιμ. Παν. Μουλλά, ΝΕΒ)
  • Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Κατάδικος (επιμ. Γιάννη Δάλλα, Κείμενα)
  • Κωσταντίνος Χατζόπουλος, Φθινόπωρο (εκδ. Νεφέλη)
  • Νίκος Καζαντζάκης, Ο τελευταίος πειρασμός (έκδ. Ελένης Καζαντζάκη)
  • Παντελής Πρεβελάκης, Το χρονικό μιας πολιτείας (Εστία)
  • Ηλίας Βενέζης, Το νούμερο 31328 (Εστία)
  • Γιώργος Θεοτοκάς, Ελεύθερο πνεύμα (επιμ. Κ.Θ. Δημαρά, ΝΕΒ)
  • Κοσμάς Πολίτης, Λεμονοδάσος (επιμ. Αγγέλα Καστρινάκη, Eλλ. Γράμματα)
  • Μέλπω Αξιώτη, Δύσκολες νύχτες (Κέδρος)
  • Κ. Ταχτσής, Το τρίτο στεφάνι
  • ‘Αρης Αλεξάνδρου, Το κιβώτιο (Κέδρος)
  • Δ. Χατζής, Το τέλος της μικρής μας πόλης
  • Γιώργος Ιωάννου, Για ένα φιλότιμο (Κέδρος)
  • Μαργαρίτα Λυμπεράκη, Ψάθινα καπέλα (Εστία)
  • Μαν. Αναγνωστάκης, Ποιήματα
  • Κική Δημουλά, Ποιήματα (Ίκαρος)

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑΣ
  • Φιλιππάκη-Warburton, Eι. 1992. Εισαγωγή στη Θεωρητική Γλωσσολογία. Εκδ. Νεφέλη, Αθήνα.
  • Μπαμπινιώτης, Γ. 1980. Θεωρητική Γλωσσολογία. Αθήνα.
  • Mackridge, P. 1987. Η Νεοελληνική Γλώσσα. Περιγραφική ανάλυση της νεοελληνικής κοινής. Μετάφραση Κ. Πετρόπουλος, ‘Εκδ. Πατάκη, Αθήνα.
  • Πετρούνιας, Ευ. 1984. Νεοελληνική Γραμματική και Συγκριτική (“Αντιπαραθετική”) Ανάλυση. Τόμ. Α’, Έκδ. University Studio Press, Θεσσαλονίκη, σελίδες: 96-236.
  • Saeed, J.I. 2003. Semantics. (Second Edition). Έκδ. Blackwell.
  • Ellis, Rod 1994. The study of Second Language Acquisition. Oxford University Press
    – κεφ. 1 The description of learner of language 41-191.
    – κεφ. 4 Explaining second language acquisition 293-415.
  • Haegeman, L. 1991. Introduction to Government and Binding Theory, Blackwell.

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΘΕΑΤΡΟ
Οι υποψήφιοι μεταπτυχιακοί σπουδαστές, είναι ανάγκη, να μελετήσουν συγκριτικά τρεις διαφορετικές γενικές ιστορίες του Ευρωπαϊκού Θεάτρου, κάνοντας επιλογή από τον βιβλιογραφικό κατάλογο που περιέχεται στις προπτυχιακές Σημειώσεις του αντίστοιχου μαθήματος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Καθώς τα παραπάνω εγχειρίδια περιέχουν πολύ περισσότερη ύλη, από όση χρειάζεται να αφομοιώσει κανείς, προκειμένου να αποκτήσει ένα ισορροπημένο διάγραμμα της Ιστορίας του Θεάτρου, καλό είναι η μελέτη τους να γίνει με οδηγό τον Πίνακα Περιεχομένων των προπτυχιακών Σημειώσεων. Η ύλη των εξετάσεων περιορίζεται τελικά μόνον στα επιμέρους ζητήματα που καλύπτει ο κατάλογος αυτός. Ιδιαίτερα σημαντικό για έναν μελλοντικό μεταπτυχιακό σπουδαστή είναι να αποκτήσει, μέσα από την αντιπαραβολή διαφορετικών εγχειριδίων, μια πολυφωνική αντίληψη της Ιστορίας. Να συνειδητοποιήσει δηλαδή ότι δεν υπάρχει μια και μοναδική εκδοχή των γεγονότων αλλά ότι έχουμε τελικά να κάνουμε με μια πληθώρα ιστορικών στοιχείων, τα οποία ο κάθε μελετητής μπορεί να συνθέσει με διαφορετικό τρόπο, για να καταλήξει σε μια λιγότερο ή περισσότερο διαφορετική ερμηνεία τους. Ένας υποψήφιος μεταπτυχιακός οφείλει να μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τις διαφορές που παρουσιάζουν οι επιμέρους ιστορικοί στην επεξεργασία των γεγονότων και να αποκτήσει συνείδηση της μεθόδου και των στόχων καθενός, παρατηρώντας τα ιδιαίτερα σημεία στα οποία δίνεται έμφαση σε κάθε περίπτωση, τις λεπτομέρειες που καθένας επιλέγει να παραλείψει ή να τονίσει και τους νέους συσχετισμούς που διακρίνει και προτείνει στους αναγνώστες τους. Στο τέλος της μελέτης του, πρέπει όχι μόνο να έχει αφομοιώσει τα σημαντικότερα στοιχεία της Ιστορίας του Θεάτρου, αλλά και να έχει σχηματίσει γνώμη για τους διαφορετικούς τρόπους επεξεργασίας που επιδέχονται τα στοιχεία αυτά. Στόχος των μεταπτυχιακών σπουδών είναι να προετοιμάσουν τους μελλοντικούς ερευνητές, όχι μόνον εξοπλίζοντάς τους με τη γνώση των βασικών πραγματολογικών δεδομένων αλλά και γυμνάζοντάς την επιστημονική τους συνείδηση, διδάσκοντάς τους τον μη δογματικό (ερευνητικό) τρόπο αντιμετώπισης των ιστορικών μαρτυριών. Στις εξετάσεις επομένως, θα πρέπει να είναι σε θέση, να περιγράψουν και να σχολιάσουν τον χειρισμό των επιμέρους γεγονότων από τους διαφορετικούς ιστορικούς που έχουν μελετήσει.
Πολύ σημαντικό μέρος της εξεταστέας ύλης είναι επίσης και τα παρακάτω πενήντα θεατρικά έργα, που έχουν επιλεγεί σαν χαρακτηριστικά δείγματα κάθε ιστορικής εποχής και κάθε ρεύματος. Τα έργα πρέπει να μελετηθούν κάτω από το φως των ιστορικών πληροφοριών που παρέχονται στα εγχειρίδια, έτσι ώστε ο σπουδαστής να μπορεί να επικαλεστεί συγκεκριμένα στοιχεία της μορφής και του περιεχομένου τους, κατά την τυχόν ανάπτυξη των τάσεων που επικρατούσαν σε κάθε διαφορετική εποχή και σε κάθε χώρα. Καθώς δεν υπάρχουν ελληνικές μεταφράσεις κειμένων του Μεσαιωνικού Θεάτρου, η περίοδος αυτή έχει καλυφθεί με αντίστοιχα ελληνικά κείμενα. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη μετάφραση σαφώς καλύτερη από όλες τις άλλες, ο σπουδαστής μπορεί να διαλέξει μια της αρεσκείας του.

Μεσαιωνικό Θέατρο
  • Αγνώστου, Ο Χριστός πάσχων, μετ. Θρασύβ. Σταύρου, Εταιρεία Σπουδών Σχολής Μωραΐτη, Αθήνα, 1973
  • Ο Κυπριακός Κύκλος των Παθών (Σπ. Λάμπρου, «Βυζαντινή σκηνοθετική διάταξη των Παθών του Χριστού», Νέος Ελληνομνήμων, 12 (1916), σ. 381 κ.ε.)
    Ουμανιστικό Θέατρο
  • Νικκολό Μακιαβέλλι, Ο Μανδραγόρας, μετ. Παντελής Πρεβελάκης, Ετ. Σπ. Σχ. Μωραΐτη, Αθήνα, 1981.
  • Ρουτζάντε, Λα Μοσκέτα, μετ. Κωστής Σκαλιόρας, Ύψιλον, Αθήνα, 2001.
    Κομμέντια ντελλ’Αρτε
  • Λουΐτζι Ρικκομπόνι, Ο Ιταλός που παντρεύτηκε στο Παρίσι, μετ. Τάκης Δραγώνας, περ. Θέατρο, 22, Ιούλ.-Αύγ. 1965, σσ 65-72
    Αγγλική Αναγέννηση
  • Κρίστοφερ Μάρλοου, Δόκτωρ Φάουστους, μετ. Kλείτος Kύρου, ‘Αγρα, Αθήνα, 1990.
  • Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Ο έμπορος της Βενετίας, μετ. Αλέξ. Πάλλης, Ίκαρος, Αθήνα, 1972
  • Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Δωδέκατη Νύχτα, μετ. Bασίλη Pώτα, Ίκαρος, Αθήνα, ²1978.
  • Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ‘Αμλετ, μετ. Γιώργος Χειμωνάς, Κέδρος, Αθήνα, 1988
  • Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Χειμωνιάτικο Παραμύθι, μετ. Β. Ρώτας, Ίκαρος, Αθήνα, 1972, και Επικαιρότητα, Αθήνα, 1988
  • Τζων Γουέμπστερ, Η δούκισσα του Μάλφι, μετ. Τάσος Ρούσσος, Δωδώνη, Αθήνα, χ.χ.
    Ισπανική Αναγέννηση
  • Λόπε ντε Βέγα, Φουέντε Οβεχούνα, μετ. Νίκος Γκάτσος, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2001.
  • Καλντερόν ντε λα Μπάρκα, Η ζωή είναι όνειρο, μετ. Παντελή Πρεβελάκη, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, Αθήνα, 1975.
  • Τίρσο ντε Μολίνα, Δον Χουάν Τενόριο, ο απατεώνας της Σεβίλλιας, μετ. Ιουλία Ιατρίδη, Έκδοση των Φίλων, Αθήνα, 1972.
    Γαλλικό Μπαρόκ
  • Πιέρ Κορνέιγ, Ο Σιντ, απόδοση Κώστας Βάρναλης, περ. Θέατρο, τ.12, Νοέμ.-Δεκ. 1963, σ. 50-70.
  • Ρακίνας, Φαίδρα, μετ. Στρατή Πασχάλη, Ίκαρος, Αθήνα, 1990.
  • Μολιέρος, Οι κατεργαριές του Σκαπέν, μετ. Φώτης Κόντογλου, εκδ. Αρμός, Αθήνα, 2004.
  • Μολιέρος, Σχολείο γυναικών, μετ. Κώστας Βάρναλης, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000.
  • Μολιέρος, Ο μισάνθρωπος, μετ. Χρύσα Προκοπάκη, εκδ. ‘Η Νέα Σκηνή’ & Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Αθήνα, 1996.
    Διαφωτισμός
  • Πιέρ ντε Μαριβώ, Η φιλονικία, μετ. Κλαίρη Μιτσοτάκη, περ. Δρώμενα, τ. 5/6, (1984), σ. 38-47.
  • Κάρλο Γκολντόνι, Η λοκαντιέρα, μετ. Αντώνης Σακελλαρίου, Δωδώνη, Αθήνα, [1977]
  • Κάρλο Γκολντόνι, Το καινούριο σπίτι, μετ. Τζένη Μαστοράκη, Θεατρικός Οργανισμός Εποχή, Αθήνα, 1986.
  • Γκότχολντ Λέσσινγκ, Η Μίνα ή Του στρατιώτη η τύχη (=Μίννα φον Μπάρνχελμ) , μετ. Αιμ. Μισσήρ, περ. Νέα Εστία, 16 (1934), σ. 835 κ.ε.
  • Πιέρ ντε Μπωμαρσαί, Οι γάμοι του Φίγκαρο, μετ. Γ. Σημηριώτης, εκδ. Αναγνωστίδης, Αθήνα, χ.χ.
    Ρομαντισμός
  • Γκαίτε, Φάουστ, (Μέρος Α΄), μετ. Κώστας Χατζόπουλος, εκδ. Γράμματα, Αθήνα, 1991.
  • Φρειδερίκος Σίλερ, Μαρία Στούαρτ, μετ. Βασίλης Ρώτας, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, Σχολή Μωραΐτη, Αθήνα, [1973].
  • Ερρίκος φον Κλάιστ, Ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ, μετ. Κλ. Καρθαίος, Ετ. Σπ. Σχ.. Μωραΐτη, Αθήνα, 1974.
  • Γκέοργκ Μπύχνερ, Βόυτσεκ, μετ. Στέλιος Γούτης, Γρηγόρης, Αθήνα, 1971
  • Αλέξανδρος Γκριμπογιέντοφ, Συμφορά από το πολύ μυαλό, μετ. Μήτσος Αλεξανδρόπουλος, Δωδώνη, Αθήνα, 1989.
    Ρεαλισμός
  • Ιβάν Τουργκένιεφ, Ένας μήνας στην εξοχή, μετ. Αλέξης Σολομός, Δωδώνη, Αθήνα, 1989.
  • Χένρικ Ίμπσεν, Οι βρικόλακες, μετ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ Πρόγραμμα Καλλιτεχνικού Οργανισμού Φάσμα – Απλό Θέατρο, Αθήνα, 2004.
  • Ερρίκος Ίμπσεν, Ένας εχθρός του λαού, μετ. Μ. Πλωρίτης, Δωδώνη, Αθήνα, 1997.
  • Αύγουστος Στρίντμπεργκ, Η Δεσποινίς Τζούλια, μετ. Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, Νεφέλη, Αθήνα, 1987.
  • Γκέρχαρτ Χάουπτμαν, Οι υφαντές, μετ. Γιώργος Μούστρης, Δωδώνη, Αθήνα, [1979]
  • ‘Αντον Τσέχοφ, Οι τρεις αδελφές, μετ. Δέσποινα Δετζώρτζη, Ετ. Σπ. Σχ. Μωραΐτη, Αθήνα, 1976
  • ‘Αντον Τσέχωφ, Ο βυσσινόκηπος, μετ. Λυκούργος Καλλέργης, Δωδώνη, Αθήνα, [1986]
  • Μαξίμ Γκόρκι, Στο βυθό, μετ. Γιώργος Σεβαστίκογλου, Δωδώνη, Αθήνα, (1977)
    Συμβολισμός
  • Μωρίς Μάτερλινκ, Πριγκίπισσα Μαλένα, μετ. Ξένια Γεωργοπούλου, εκδ. Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, 1998.
  • Ερρίκος Ίμπσεν, Αρχιμάστορας Σόλνες, μετ. Μ. Πλωρίτης, Δωδώνη, Αθήνα, 1983.
  • Αλφρέ Ζαρρύ, Ο Ουμπού Βασιλιάς, μετ. Γ. Mαυροΐδης, Αθήνα, Ίκαρος, 1975.
  • Αύγ. Στρίντμπεργκ, Ονειρόδραμα, μετ. Αλέξης Σολομός, Δωδώνη, Αθήνα, 1986.
  • Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ματωμένος γάμος, μετ. Ν. Γκάτσος, εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 2000.
  • Σάμουελ Μπέκετ, Περιμένοντας τον Γκοντό, μετ. Μάνθος Κρίσπης, περ. Θέατρο, τχ. 3, 15 Μαΐου 1962, σ. 43-68.
    Αισθητισμός-Θεατρινισμός
  • Όσκαρ Ουάιλντ, Σαλώμη, μετ. Στ. Σπηλιωτόπουλος, στο Θέατρο ΙΙ, Ίκαρος, Αθήνα, 1957.
  • Λουΐτζι Πιραντέλλο, Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, μετ. Αλέξης Σολομός, Δωδώνη, Αθήνα, [1986]
    Εξπρεσιονισμός-Επικό Θέατρο
  • Ευγένιος Ο’ Νηλ, Ο μαλλιαρός πίθηκος, μετ. Eύα Γεωργουσοπούλου, Kέδρος, Aθήνα, 2001.
  • Μπέρτολτ Μπρεχτ, Η μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της, μετ. Ιορδάνης Αρζόγλου, Δωδώνη, Αθήνα, χ.χ.
    Σουρεαλισμός
  • Γκυγιώμ Απολλιναίρ, Οι μαστοί του Τειρεσία, μετ. ‘Αρης Σφακιανάκης, Αιγόκερως, Αθήνα, 1983.
  • Ροζέ Βιτράκ, Βικτόρ ή Τα παιδιά στην εξουσία, μετ. Παύλος Μάτεσης, Δωδώνη, Αθήνα, χ.χ.
  • Ευγένιος Ιονέσκο, Η φαλακρή τραγουδίστρια, μετ. Γιώργος Πρωτοπαππάς, Δωδώνη, Αθήνα, χ.χ.

Επισκόπηση της Ιστορίας του Ευρωπαΐκού Θεάτρου
Πίνακας περιεχομένων προπτυχιακών σημειώσεων

  • Η ανάδυση του ευρωπαϊκού θεάτρου στο Μεσαίωνα: το Λειτουργικό Δράμα
    H παρακμή του αρχαίου κόσμου και το τέλος της θεατρικής του παράδοσης. H επιβίωση θεατρικών στοιχείων κατά τη διάρκεια των Σκοτεινών Aιώνων (500-900 μ.X.). H εμφάνιση και ακμή του Λειτουργικού Δράματος.
  • Η ακμή του Μεσαιωνικού Θεάτρου: Οι υπαίθριες θρησκευτικές παραστάσεις και το κοσμικό θέατρο
    Υπαίθριες θρησκευτικές παραστάσεις: Μυστήρια, Πάθη, Έργα Θαυμάτων. Η α-νάδυση του κοσμικού θεάτρου: Φάρσες, Ηθικολογίες και Ιντερλούδια. Η παρακμή του μεσαιωνικού θεάτρου.
  • Η δραματουργία των Ουμανιστών στην Ιταλία
    Ο Ουμανισμός της Αναγέννησης και η ανακάλυψη της αρχαιότητας. Οι επιπτώ-σεις από την ανακάλυψη και τη μελέτη του Πλαύτου και του Τερέντιου. Ουμανιστικό δράμα και παραστάσεις σε ανάκτορα και Ακαδημίες. Η Λόγια Κωμωδία της Ιταλικής Αναγέννησης (Κομέντια Ερουντίτα). Η ιδιωματική κωμωδία.
  • Το θέατρο της Αναγέννησης και του Μπαρόκ στην Ιταλία
    Τα θεωρητικά κείμενα της αρχαιότητας και η συγκρότηση της νεοκλασικής θεω-ρίας του θεάτρου. Η ανάπτυξη της προοπτικής στη σκηνογραφία. Οι πρώτοι πειραματι-σμοί στην αρχιτεκτονική του θεάτρου.
  • Το θέατρο της Αναγέννησης στην Αγγλία
    Οι πρώτοι πειραματισμοί στη δραματουργία. Κρίστοφερ Μάρλοου. H παρέμβαση της βασιλικής εξουσίας στο χώρο του θεάτρου. H εδραίωση της επαγγελματικής σκη-νής. Oυίλλιαμ Σαίξπηρ. Από την Eλισαβετιανή στην Ιακώβεια και Καρολιανή δραμα-τουργία.
  • Το θέατρο της Αναγέννησης και του Μπαρόκ στην Ισπανία
    Ο Χρυσός Αιώνας του ισπανικού θεάτρου (1580-1680). Η πρώτη ακμή της δρα-ματουργίας. Λόπε δε Βέγκα. Οι παραστάσεις στα δημόσια θέατρα της Ισπανίας. Η ανά-πτυξη του θεατρικού επαγγέλματος. Η εξέλιξη του θρησκευτικού θεάτρου στην Ισπανί-α. Ο Πέδρο Kαλδερόν ντε λα Μπάρκα και η ισπανική δραματουργία της εποχής του Μπαρόκ. Οι αυλικές διασκεδάσεις. Η παρακμή του ισπανικού θεάτρου.
  • Η Αναγέννηση και το Μπαρόκ στη Γαλλία
    Ακμή και παρακμή του Ουμανιστικού θεάτρου στην Γαλλία. Η διαμόρφωση της γαλλικής επαγγελματικής σκηνής. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ και η επικράτηση του Νεο-κλασικισμού. Το θέατρο του πρώιμου γαλλικού Μπαρόκ. Πιέρ Κορνέιγ. Οι εξελίξεις στο χώρο της σκηνικής πράξης. Η παγίωση και κορύφωση της νεοκλασικής θεωρίας. Η πλήρης ακμή της κλασικής γαλλικής δραματουργίας. Μολιέρος και Ρακίνας. Η οργά-νωση και ανάπτυξη της επαγγελματικής σκηνής.
  • Η Kομέντια Ντελ’ Aρτε
    Η ανάδυση και η διαμόρφωση του ιταλικού λαϊκού θεάτρου. Αυτοσχεδιασμός, Σενάρια και Tύποι. H οργάνωση των θιάσων. Διάδοση και παρακμή κατά το 18ο αιώνα.
  • Η διάδοση και παρακμή του Νεοκλασικισμού
    Η παρακμή του νεοκλασικισμού στην Γαλλία κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα και η εξάπλωσή του στην υπόλοιπη Ευρώπη. H επικράτηση του νεοκλασικισμού στην Aγγλία και η διάδοσή του στη Bόρεια και Aνατολική Eυρώπη. Οι τελευταίοι οπαδοί των κανόνων. Aλφιέρι και Bολταίρος. H εξάπλωση και παγίωση της ιταλικής σκηνο-γραφίας στο ευρωπαϊκό θέατρο.
  • Tο θέατρο της εποχής του Διαφωτισμού στην Γαλλία
    Oι εξελίξεις στην περιοχή της κωμωδίας: ο Mαριβώ, η Δακρύβρεχτη Κωμωδία και ο Mπωμαρσαί. O Nτιντερό και η αναζήτηση νέων δραματικών ειδών. O ηθοποιός υποσκελίζει το συγγραφέα: η διένεξη για το συναίσθημα του ηθοποιού. Oι εξελίξεις στους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης.
  • Tο θέατρο της εποχής του Διαφωτισμού στην Γερμανία, την Aγγλία και την Iταλία
    O Λέσινγκ και η αμφισβήτηση του Νεοκλασικισμού. H οικογενειακή τραγωδία και το αστικό δράμα. O Kάρλο Γκολντόνι και η κατάργηση της Kομέντια ντελ’ Αρτε. Oι εξελίξεις στην περιοχή της υποκριτικής.
  • O Pομαντισμός στη Γερμανία και στην Aγγλία
    Tο πρώιμο κίνημα Θύελλα και Oρμή στην Γερμανία. O Γκαίτε και ο Σίλερ ανά-μεσα στον Διαφωτισμό και στον Pομαντισμό. Όψιμος απαισιόδοξος γερμανικός ρομα-ντισμός: Kλάιστ και Mπύχνερ. H μεταλαμπάδευση του κινήματος στην Aγγλία από τον Kόλεριρζ. Mπάιρον και Σέλεϋ.
  • O Pομαντισμός στην Γαλλία και στην Iταλία
    H γαλλική αντίσταση στον Pομαντισμό: η μάχη του Eρνάνη. Oυγκό, Δουμάς-πατέρας και Mυσέ. H θεωρητική συμβολή του Oυγκό. H εισβολή του Pομαντισμού στην Iταλία. H ακμή της ιταλικής ρομαντικής όπερας: Mπελίνι, Nτονιτσέτι, Bέρντι.
  • Eμφάνιση και ανάπτυξη του Pεαλισμού
    H αντίδραση στο Pομαντισμό. Πρώιμος συμβατικός ρεαλισμός: το Kαλοφτιαγμένο Έργο του Σκριμπ. Tο Έργο με Θέση: από το Δουμά-γιό στον Tζωρτζ Mπέρναρ Σόου. O Zολά και η εμφάνιση του Nατουραλισμού. H νατουραλιστική περίο-δος του Ίμπσεν, του Στρίντμπεργκ και του Xάουπτμαν.
  • Tο ρωσικό θέατρο από τον Pομαντισμό στον Pεαλισμό
    Oι απαρχές του ρωσικού θεάτρου. O Γκριμπογιέντοφ ανάμεσα στον Διαφωτισμό και τον Pομαντισμό. H ρομαντική τριάδα: Πούσκιν, Λέρμοντοφ, Γκόγκολ. H εμφάνιση του ψυχογραφικού ρεαλισμού: Tουργκένιεφ και Oστρόφσκι. O θρίαμβος του ψυχογρα-φικού ρεαλισμού: Tσέχωφ
  • O Nεορομαντισμός: από τον Συμβολισμό στον Aισθητισμό
    O Bαγκνερισμός και η εδραίωση μιας νέας αντιρεαλιστικής θεωρίας. O Μάτερ-λινκ και το θέατρο του Συμβολισμού (Γέητς, Aντρέγεφ κ.ά.). H συμβολιστική περίοδος του Ίμπσεν και του Στρίντμπεργκ. Aπό τον Συμβολισμό στον Aισθητισμό του Oυάιλντ και του Nτ’ Aννούντσιο.
  • H διαμόρφωση της τέχνης του σκηνοθέτη
    H προϊστορία της ευρωπαϊκής σκηνοθεσίας. O Γεώργιος Β΄, Δούκας του Σαξ Mάινινγκεν. Tο κίνημα των ‘ελευθέρων θεάτρων’. O Στανισλάφσκι και η αναζήτηση μιας ρεαλιστικής υποκριτικής. O Έντουαρντ Γκόρντον Kρέηγκ: ο σκηνοθέτης υποσκε-λίζει τον ηθοποιό. Mάξ Pάινχαρτ: ο σκηνοθέτης ως δεξιοτέχνης.
  • Tο πρωτοποριακό θέατρο των αρχών του αιώνα
    Φουτουρισμός και Nτανταϊσμός: η κατάργηση της αναπαραστατικότητας. Θεα-τρινισμός: από τον Eβρέινοφ στον Πιραντέλο. Eξπρεσιονισμός: Kάιζερ, Tόλερ, O’ Kέηζι. O Yπερρεαλισμός και το Θέατρο της Σκληρότητας
  • O εκλεκτικισμός του Mεσοπολέμου
    Oι επίγονοι του Συμβολισμού: το ποιητικό θέατρο (Kλωντέλ, Zιροντού, Λόρκα, Έλιοτ). Oι επίγονοι του Pεαλισμού: Bουλεβάρτο και Σοσιαλιστικός Pεαλισμός. Oι εξ-πρεσιονιστικές καταβολές του Eπικού Θεάτρου: Mπέρτολτ Mπρεχτ.
  • O εκλεκτικισμός της μεταπολεμικής περιόδου
    Oι επίγονοι του Συμβολισμού: το Θέατρο του Παραλόγου. Oι επίγονοι του Θεά-τρου της Σκληρότητας: Γκροτόφσκι, Zωντανό Θέατρο κ.ά. Oι επίγονοι του Eξπρεσσιονισμού: το Πολιτικό Θέατρο στη Γερμανία.

Επιλογή νεότερης βιβλιογραφίας
Α. Ιστορίες

  • Vito Pandolfi, Storia Universale del Teatro Dramatico, Torino, 1964
  • Leon Moussinac, Le théâtre des origines a nos jours, Paris, 1966 (2nd edition)
  • Allardyce Nicoll, The Development of the Theatre, London, 1966 (5th edition)
  • Allardyce Nicoll, World Drama, London, 1976.
  • Heinz Kindermann, Theatergeschichte Europas, b.1-10, Salzburg, 1957-1974.
  • Oscar Brockett, History of the Theatre, Allyn & Bacon, Boston, 2003 (9th edition)Οι παραπάνω είναι οι σημαντικότερες από τις νεότερες γενικές ιστορίες του θεάτρου που υπάρχουν σήμερα στις βασικές ευρωπαϊκές γλώσσες. Εκτός από αυτές όμως υπάρχουν και πολλές άλλες μερικές ιστορίες θεάτρου από τις οποίες αναφέρονται οι παρακάτω.
  • Leon Chancevel, Panorama du Théâtre des origines a nos jours, Paris, 1955
  • K. Macgowan & W. Melnitz, The Living Stage, a History of World Theatre, N. York, 1955
  • M. Apollonio, Storia del Teatro Drammatico, v.1-4, Milano, 1958
  • V. Arpe, Bildgeschichte des Theaters, Cologne, 1962
  • G. Freedley & J. A. Rivers, History of the Theatre, N. York, 1968 (3rd edition)
  • Phyllis Hartnoll, A Concise History of the Theatre, London & N. York, 1968
  • Barber Gascoigne, World Theatre: An Illustrated History, Boston, 1968
  • Margot Berthold, Weltgeschichte des Theaters, Stuttgart, 1968 (αγγλική έκδοση Α History of World Theatre, N. York, 1972).
  • Vera M. Roberts, On Stage: A History of the Theatre, N. York, 1974
  • Cesare Molinari, Theatre Through the Ages, N. York, 1975
  • John Allen, A History of the Theatre in Europe, London & N. Jersey, 1983
  • Glynne Wickham, A History of the Theatre, Oxford, 1985.
  • Erika Fischer-Lichte, History of European Drama and Theatre, Routledge, London & New York, 2002.
    Στην ελληνική γλώσσα υπάρχουν μόνο οι παρακάτω δύο ιστορίες, μεταφράσεις των υπ’ αριθμ. 3 και 12 παραπάνω εργασιών.
  • Αλλαρντάυς Νίκολ, Παγκόσμια ιστορία του Θεάτρου, μετάφρ. Μαρία Οικονόμου, τόμοι Ι-ΙΙΙ, έκδ. Πνοή, Αθήνα, χ.χ. Επίσης, έκδοση Σμυρνιώτη, με συμπλήρωμα για τη Νεοελληνική Δραματουργία του Μήτσου Λυγίζου, τόμοι Α-Ε, Αθήνα χ.χ.
  • Φύλλις Χάρτνολ, Ιστορία του Θεάτρου, μετάφρ. Ρούλα Πατεράκη, έκδ. Υποδομή, Αθήνα, 1980.
  • Τέλος, έχει ανακοινωθεί η ελληνική έκδοση της ιστορίας του Όσκαρ Μπρόκετ από τις εκδόσεις Κοάν.

Β. Εγκυκλοπαίδειες, Λεξικά κ.ά.

  • Phyllis Hartnoll, The Oxford Companion to the Theatre, Oxford, 1951 και The Concise Oxford Companion to the Theatre, Oxford University Press, 1992.
  • Enciclopedia dello Spettacolo, 1-9, Roma, 1954-1964
  • Encyclopedie du Theatre Contemporain, 1850-1950, 1-2, Paris, 1957-1959
  • K. Rae & R. Southern, An International Vocabulary of Technical Theatre Terms in 8 Languages, London, 1959
  • McGraw-Hill, Encyclopedia of World Drama, 1-4, N. York, 1972
  • J. Gassner & E. Quinn, The Readers Encyclopaedia of World Drama, London, 1975 (2nd edition)
  • M. Brauneck & G. Schneilin, Theaterlexikon, Begriffe und Epochen, Buhnen und Ensembles, Reinbek bei Hamburg, 1986.
  • Martin Banham (ed.), The Cambridge Guide to World Theatre, Cambridge University Press, 1990 (2nd edition).
  • Patrice Pavis, Dictionary of the theatre: terms, concepts, and analysis, University of Toronto Press, Toronto, 1998.
    Σε ελληνική μετάφραση υπάρχουν τα υπ. αρ. 1 και 9
  • Phyllis Hartnoll – Peter Found, Λεξικό του θεάτρου, μετ. Ν. Χατζόπουλος, Νεφέλη, Αθήνα, 2000.
  • Patrice Pavis, Λεξικό του θεάτρου, εκδ. Gutenberg, Αθήνα, 2006.

Γ. Πηγές

  • A. M. Nagler, A Source Book in Theatrical History, N. York, 1959.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Στόχος των μεταπτυχιακών σπουδών που προσφέρει ο Τομέας Θεατρολογίας – Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης είναι να μορφώσουν ερευνητές στα αντικείμενα της Ιστορίας και της Θεωρίας του Κινηματογράφου. Το πρόγραμμα σπουδών καλύπτει τις διάφορες περιόδους της ιστορίας και τις σημαντικότερες θεωρίες του κινηματογράφου και εξοικειώνει τους φοιτητές με μεθόδους αφηγηματικής και υφολογικής ανάλυσης ταινιών καθώς και με τη μεθοδολογία της ιστορικής έρευνας στο ειδικό αυτό πεδίο.

Οι υποψήφιοι μεταπτυχιακοί φοιτητές καλούνται να αποδείξουν την επάρκειά τους στη γενική ιστορία του Κινηματογράφου σύμφωνα με τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, καθώς και την κριτική τους ικανότητα. Ο Πίνακας που ακολουθεί έχει σκοπό να καθοδηγήσει τους υποψήφιους στη μελέτη τους, υποδεικνύοντας ορισμένες βασικές ενότητες.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
ΟΔΗΓΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

  • Η επινόηση του κινηματογράφου και τα πρώτα χρόνια της κινηματογραφικής πρακτικής. Τέλη 19ου αιώνα – αρχές δεκαετίας 1910.
  • Η δεκαετία του 1910.
    • Αμερική: Μεταφορά παραγωγής στο Χόλυγουντ, σκηνοθέτες, είδη ταινιών, «κλασικός κινηματογράφος», σταρ.
    • Ανάδυση εθνικών κινηματογραφιών (Γερμανία, Ιταλία, Ρωσία, Σκανδιναυικές χώρες).
  • Δεκαετία 1920, ως την έλευση του ήχου.
    • Αμερικανικός κινηματογράφος. Τρόπος παραγωγής – διανομής – προβολής ταινιών. Είδη ταινιών. Σκηνοθέτες.
    • Γαλλικός ιμπρεσιονισμός.
    • Αφηρημένη τέχνη, νταντά και σουρεαλισμός.
    • Καρλ Ντράγιερ.
    • Γερμανικός Εξπρεσιονισμός.
    • Σχολή του σοβιετικού μοντάζ
  • Έλευση του ήχου – δεκαετία του 1930.
    • Δομή της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Είδη ταινιών και σκηνοθέτες. «Στούντιο σύστεμ».
    • Αγγλία, Ιαπωνία, Σοβιετική Ένωση.
    • Γερμανία. Ιταλία.
    • Γαλλία.
  • Ο αμερικανικός κινηματογράφος ως το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
  • Μεταπολεμικός αμερικανικός κινηματογράφος ως τα μέσα της δεκαετίας του 1960.
  • Ιταλικός μεταπολεμικός κινηματογράφος. Ιταλικός νεορεαλισμός. Σκηνοθέτες της δεκαετίας του 1950 κ. ε. (Αντονιόνι, Φελίνι, Παζολίνι, αδελφοί Ταβιάνι, Μπερτολούτσι, κ.ά.)
  • Μεγάλοι δημιουργοί ανά τον κόσμο.
    • Ασία: Ιάπωνες σκηνοθέτες. Σατγιαζίτ Ράι.
    • Οι Ευρωπαίοι: Μπουνιουέλ, Μπέργκμαν, Ντράγιερ.
  • «Νέα κύματα» και «Νέοι κινηματογράφοι».
    • Γαλλία: «νουβέλ βαγκ».
    • Αγγλία: «φρι σίνεμα».
    • Σοβιετική Ένωση, Ανατολική Ευρώπη, Ιαπωνία.
    • Ο πολιτικός κινηματογράφος στη Λατινική Αμερική και την Ευρώπη.
    • Γερμανικός κινηματογράφος (Φασμπίντερ, Χέρτζογκ, Βέντερς)
  • Ο αμερικανικός κινηματογράφος από τα μέσα της δεκαετίας 1960 ως σήμερα.
  • Ο σύγχρονος κινηματογράφος στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Η ιστοριογραφία του κινηματογράφου γνώρισε θεαματική ανάπτυξη κατά τη δεκαετία του 1970, στον αγγλοσαξωνικό κυρίως χώρο, με τη διάδοση των κινηματογραφικών σπουδών σε μεγάλο αριθμό αμερικανικών πανεπιστημίων. Από τα προπολεμικά ακόμη χρόνια είχαν εμφανισθεί απόπειρες καταγραφής των γεγονότων που σχετίζονταν με την εξέλιξη της έβδομης τέχνης. Ακόμα και αν σήμερα οι πρώτες ιστορίες του κινηματογράφου φαίνονται ξεπερασμένες, δεν παύουν να αποτελούν ορόσημα για την ανάδυση του κλάδου. Τα εγχειρίδια που γράφτηκαν μετά το 1970 συμπεριλαμβάνουν τις εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, ενώ αντιμετωπίζουν την ιστορία του κινηματογράφου σύμφωνα με τις σύγχρονες απόψεις περί ιστοριογραφίας. Ξεπερνούν δηλαδή τη γεγονοτολογία και προβαίνουν σε συνθετικές ερμηνείες των φαινομένων.

Από τις παλιές εκδόσεις με ιστορική σημασία, σημαντικό βοήθημα αποτελεί η Ιστορία του Παγκόσμιου Κινηματογράφου του George Sadoul, σε μετάφραση Αντώνη Μοσχοβάκη (Φέξης χ. χ.). Καλύπτει την ιστορία του κινηματογράφου μέχρι και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950. Η ελληνική έκδοση περιέχει χρονολογικό κατάλογο των κυριότερων ταινιών, συμπληρωμένο μέχρι το 1977 από τον Νίνο Φένεκ Μικελίδη καθώς και αλφαβητικό κατάλογο διακοσίων σκηνοθετών με φιλμογραφική αναφορά στο έργο τους. To εκλαϊκευτικό εγχειρίδιο του Keith Reader, The Cinema: A History, Hodder and Stroughton, London, 1979 κυκλοφορεί στα ελληνικά με τίτλο Ιστορία του κινηματογράφου, μετ. Σώτη Τριανταφύλλου, Αιγόκερως 2000.

Από τις νεότερες γενικές ιστορίες, ξεχωρίζουν τέσσερα εγχειρίδια σχεδιασμένα για τα μαθήματα κινηματογράφου των αμερικανικών πανεπιστημίων. Τα περισσότερα επανεκδίδονται συνεχώς με συμπληρωματικές πληροφορίες για τις πολύ πρόσφατες εξελίξεις. Εδώ γίνεται αναφορά στις πιο πρόσφατες εκδόσεις τους. Ακολουθείται χρονολογική κατάταξη.

  • Jack Ellis, A History of Film, Prentice-Hall, Endglewood Cliffs, New Jersey, 1985.
  • David Bordwell and Kristin Thompson, Film History, McGraw Hill Higher Education, 2002.
  • David Cook, A History of Narrative Film, W. W. Norton & Co, New York, 2004.
  • Gerald Mast and Bruce Kawin, A Short History of the Movies, Longman, 2005.

Οι υποψήφιοι μπορούν επίσης να ανατρέξουν συμπληρωματικά στα παρακάτω:

  • David Robinson, World Cinema, 1895-1980, Eyre Methuen, London, 1981.
  • Eric Rhode, A History of the Cinema: From its origins to 1970, Da Capo Press, 1985.
  • Charles Ford, Histoire moderne du cinema, Marabout, Alleur, 1987.

Οι υποψήφιοι καλούνται να αντιπαραβάλουν τις αντίστοιχες με τις ενότητες του Πίνακα σελίδες τριών τουλάχιστον ιστοριών, να παρατηρήσουν τα επιστημονικά εργαλεία που χρησιμοποιεί κάθε συγγραφέας, το υλικό που επιλέγει να παραθέσει ή να παραλείψει, τους διαφορετικούς στόχους που θέτει, τους νέους συσχετισμούς που διακρίνει και προτείνει στους αναγνώστες του μέσω της ανασύνθεσης των γεγονότων, ώστε να καταλήξουν σε συμπεράσματα σχετικά με τη μεθοδολογία των συγγραφέων. Οι υποψήφιοι καλούνται να μελετήσουν σε βάθος τα σημαντικότερα στοιχεία της ιστορίας του κινηματογράφου και να σχηματίσουν γνώμη για τους διαφορετικούς τρόπους επεξεργασίας που αυτά επιδέχονται.

Η προετοιμασία των υποψηφίων ολοκληρώνεται με τη μελέτη των παρακάτω ταινιών, αντιπροσωπευτικών των επιμέρους ενοτήτων. Οι ταινίες κυκλοφορούν στην αγορά, σε μορφή βιντεοκασέτας ή DVD. Οι τίτλοι σε παρένθεση σημαίνουν εναλλακτική δυνατότητα μελέτης.

  • Τσάρλι Τσάπλιν, Ο χρυσοθήρας (ή Το τσίρκο)
  • Μπάστερ Κήτον, Ο στρατηγός
  • Ρόμπερτ Βίνε, Το εργαστήρι του δόκτορος Καλιγκάρι
  • Φρήντριχ Μουρνάου, Νοσφεράτου
  • Φριτς Λανγκ, Μητρόπολις
  • Σεργκέι Αϊζενστάιν, Θωρηκτό Ποτέμκιν (ή Οκτώβρης)
  • Λουί Μπουνουέλ, Ανδαλουσιανός σκύλος
  • Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ, Γαλάζιος άγγελος
  • ΄Αλφρεντ Χίτσκοκ, Η εξαφάνιση της κυρίας (ή Sabotage)
  • Ζαν Ρενουάρ, Η μεγάλη χίμαιρα (ή Ο κανόνας του παιχνιδιού)
  • Φρανκ Κάπρα, Συνέβη μια νύχτα
  • Ένα μιούζικαλ με τον Φρεντ Αστέρ
  • Τζον Χιούστον, Το γεράκι της Μάλτας
  • Όρσον Γουέλς, Πολίτης Κέην
  • Ελία Καζάν, Το λιμάνι της αγωνίας
  • Νίκολας Ρέι, Επαναστάτης χωρίς αιτία
  • ‘Αλφρεντ Χίτσκοκ, Δεσμώτης του ιλίγγου (ή Σιωπηλός μάρτυς)
  • Λουκίντο Βισκόντι, Οσσεσσιόνε -ελληνικός τίτλος Διαβολικοί εραστές
  • Βιτόριο ντε Σίκα, Κλέφτης ποδηλάτων
  • Ζαν Λυκ Γκοντάρ, Με κομμένη την ανάσα
  • Φρανσουά Τρυφώ, Τα 400 χτυπήματα
  • Ζακ Τατί, Playtime
  • Λουίς Μπουνιουέλ, Βιριδιάνα
  • Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, Η έβδομη σφραγίδα
  • Κένζι Μιζογκούτσι, Ουγκέτσου Μονογκατάρι
  • Ακίρα Κουροσάβα, Οι επτά σαμουράι
  • Φεντερίκο Φελίνι, Λα στράντα – ελληνικός τίτλος Πουλημένη από τη μητέρα της
  • Φεντερίκο Φελίνι, (Οκτώμισι)
  • Μικελάντζελο Αντονιόνι, Η νύχτα (ή Κόκκινη έρημος)
  • Πιερ Πάολο Παζολίνι, Βασιλιάς Οιδίποδας
  • Μπερνάντο Μπερτολούτσι, 1900
  • Αντρέι Ταρκόφσκι, Ο καθρέφτης
  • Θόδωρος Αγγελόπουλος, Ο θίασος
  • Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, Ο γάμος της Μαρίας Μπράουν (ή Ο φόβος τρώει τα σωθικά)
  • Βέρνερ Χέρτζογκ, Αγκίρε, η μάστιγα Θεού
  • ‘Αρθουρ Πεν, Μπόνυ και Κλάιντ
  • Φρανσις Φορντ Κόπολα, Ο Νονός
  • Μάρτιν Σκορσέζε, Ο Ταξιτζής (ή Οργισμένο είδωλο)
  • Λαρς φον Τρίερ, Δαμάζοντας τα κύματα
  • Γουόν Καρ Βάι, Ερωτική επιθυμία

Η εισαγωγική εξέταση είναι τρίωρη. Αποτιμώνται οι γνώσεις και η κριτική σκέψη των υποψηφίων.

Μανόλης Μαυρακάκης (10232 Posts)

Ο Μανόλης Μαυρακάκης είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλολογίας (τομέα κλασικών σπουδών) της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 2000 εργάζεται ως καθηγητής φιλόλογος, τα τελευταία χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι φοιτητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα “Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία” του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι ο διαχειριστής του «Φιλολογικού Ιστότοπου». Πλήρες βιογραφικό


Ο Μανόλης Μαυρακάκης είναι πτυχιούχος του τμήματος Φιλολογίας (τομέα κλασικών σπουδών) της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 2000 εργάζεται ως καθηγητής φιλόλογος, τα τελευταία χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι φοιτητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα “Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία” του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου. Είναι ο διαχειριστής του «Φιλολογικού Ιστότοπου». Πλήρες βιογραφικό

Απάντηση

Απάντηση